Waar komt de hoofdpijn vandaan?

Wakker worden met hoofdpijn

Iedere ochtend wakker worden met hoofdpijn. Ik was er een tijd vanaf, maar het is weer terug. Hoe kan dat nou? We zijn gezond, we wonen heerlijk in ons nieuwe huisje, we doen leuke dingen. Het gaat ons goed, dus wat veroorzaakt dan die hoofdpijn? Die overigens altijd weggaat als mijn lief even flink in schouder- en rugspieren knijpt.

Waar komt de hoofdpijn vandaan?

In gedachten lopen we ons voedingspatroon door, maar dat loopt op niets tastbaars uit. Misschien m’n hoofdkussen? Nee, want ik had al hoofdpijn voordat ik van kussen verwisselde. Teveel op de laptop misschien? Nee, ook niet. Hmmm, het gaat goed met mij en met ons, dus daar zit het niet.

Schrikken van de deurbel

Ik ben alleen thuis en de deurbel gaat. Ik schrik, want direct denk ik aan het incassobureau dat de loodgieter op me af zou sturen als ik zijn, overigens onterechte, factuur niet zou betalen. Ik voel direct een grote angst en heb even nodig om bij te komen, nadat blijkt dat het iemand anders is.

Wat is hier aan de hand

Ik weet dat ik in mijn gelijk sta en ik heb niet het idee dat ik me er druk om maak. Tegelijkertijd schrik ik wel van de deurbel. Ik sta in mijn recht en kom op voor mezelf. Waarom schrik ik dan zo, waar ben ik zo bang voor? Het heeft niet zozeer met nu te maken. Het is iets ouds. Alleen, waar komt het vandaan? Wanneer kwam ik voor mezelf op en heeft dat niet goed uitgepakt?

Spelen in de poppenhoek

Ik ben 4 of 5 jaar en kom de kleuterklas binnen. M’n vertrouwde juf is er niet, zij is ziek en we hebben een vervangster. Het is tijd om een activiteit te gaan doen en ik word naar de poppenhoek gestuurd, maar dat wil ik niet. Ik durf helemaal niet met poppen te spelen. Vasthouden en kleertjes aantrekken durf ik wel, maar alleen als ik alleen ben. Zo jong als ik ben, schaam ik me, ben ik bang dat mensen het gek vinden als ik met poppen speel/praat/net doe alsof.

Opkomen voor mezelf

Van m’n eigen juf mag ik altijd aan tafel een puzzel maken of kleuren. Dat vind ik fijn, dat durf ik wel. Ik weet niet waar ik de moed vandaan haal, maar zo bang en verlegen ik ook ben, ik ga niet naar de poppenhoek. De juf wordt boos en zet me, met m’n gezicht naar de muur, voor de klas. Ik schaam me. Ik ben stout geweest.

Komt het hier vandaan?

Is dit dan de oorzaak van mijn hoofdpijn? Is het incassobureau de trigger naar dit moment op de kleuterschool? Ik voel dat ik in de buurt kom, maar het zit nog dieper. Ik was namelijk al bang, voor dit incident met de poppenhoek. Ik kan me niet heugen dat ik niet bang was. Maar wat daar de oorzaak van is, daar ben ik nog niet achter.

Ik kom op voor mezelf en word afgestraft. Ik ben BANG!

 

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.