HSP-ers: heldervoelend, helderziend en engelen ervaren

Paula Holtzer, expert op het gebied van HSP-ersGastblogger Paula Holtzer

Paula Holtzer is HSP-er en gespecialiseerd in hulpverlening aan HSP-ers. Zij werkt met de engelenenergieën, tarot, en technieken uit de Traditionele Chinese Geneeskunde zoals Tuina massage en Acupunctuur. Paula blogt op deze website over HSP-ers, engelen en hoe zij je kunnen helpen je leven in balans te houden. Haar praktijk heet dan ook: Evenwichtig leven.

Kwaliteiten van HSP-ers

Veel HSP-ers zijn heldervoelend. Zij maken er in hun werk veelvuldig gebruik van. In een verzorgende rol is het fijn dat je aanvoelt wat de ander nodig heeft. Als technicus weet je snel problemen op te lossen omdat je helderziend bent. In de avond kom je uitgeput thuis, plof je op de bank met een leeg gevoel, vol hoofd, nergens zin in, zelfs niet om te koken. Je vraagt je af of je tegen een burn-out aanloopt?

Ontspannen en ontladen

Voor HSP-ers is het belangrijk dat je leert aangeven wat je nodig hebt. Dat is niet egoïstisch, dat is assertief. Het is ook belangrijk dat je goed voor je zelf leert zorgen. Als je vermoeid thuiskomt en je hebt veel mensen gezien en je hoofd is vol, zorg dan dat je de tijd neemt om te ontspannen. Dit kan bijvoorbeeld door te wandelen in de natuur. Of douchen in de avond, dat helpt om te ontladen.

Plan dingen die jou weer opladen

Veel mensen raken zo uit balans dat ze naast hun werk weinig gelegenheid hebben om zichzelf op te laden. Afgelopen week heb ik herhaaldelijk gezegd tegen mijn cliënten zorg ervoor dat je je vrije tijd inricht op een leuke manier. Je werk of je studie gaat dan vanzelf.

Mensen realiseren zich niet dat ze HSP-er zijn

Als ik doorvraag bij mijn cliënten, geven ze vaak aan dat ze ‘toch wel’ kenmerken van hoogsensitiviteit hebben. Zo vertelde een vrouw; Ik zie allemaal antennes op mijn kop staan. Op mijn werk of als voorzitter zie ik alles. Ik denk dat het mijn taak is om overal op te reageren. Maar nu ik weet dat ik hoogsensitief ben, kan ik beter mijn grenzen stellen en heb ik er minder last van. Ik heb daardoor meer energie en plezier in mijn werk. Als je weet wat de kenmerken zijn, kun je er ook mee leren omgaan.

Hoogsensitieve mensen realiseren dat er meer is tussen hemel en aarde

Voor hoogsensitieve mensen is het meestal evident dat er meer is tussen hemel en aarde. Als je je dat realiseert kun je daar ook gebruik van maken. De hemel bestaat uit de zon en de sterren, het melkwegstelsel en andere universa die we niet kennen. Engelen zijn de boodschappers van het universum. Engelen kunnen alleen ingrijpen als je ze aanroept oftewel als je ze vraagt om hulp.

De beschermengel van prinses Christina

Prinses Christina was misschien wel de meest bekende HSP-er van Nederland. Afgelopen week las ik dat prinses Christina haar beschermengel heeft die ze altijd om raad vroeg. De volgende dag zag ik in het programma van Dr Phil de acteur Gary Busey . Hij vertelde dat hij na een ernstig ongeluk zijn engelen had ontmoet. Hij beleefde de engelen als lichtbollen en zij omringden hem met licht en liefde. Ze vertelden hem dat hij op de goede weg was.

Hulp vragen is ook verantwoordelijkheid nemen

Wat de engelen zeiden: “Als mens heb je je eigen verantwoordelijkheid te nemen en daarom is het tijd dat je hulp gaat zoeken op spiritueel niveau.” Ze vroegen of hij met hen mee wilde gaan of terug wilde naar zijn lichaam om zijn bestemming te vervolgen. Deze ervaring heeft hem zo geraakt dat hij zijn eigen autobiografie heeft geschreven.

Workshop of cursus over engelen

Ben je HSP-er en wil je meer weten over hoogsensitiviteit, leren omgaan met hoogsensitiviteit en wil je graag in verbinding komen met je engel, dan kun je je aanmelden voor de workshop hoogegevoeligheid , cursus in contact met je engel. of de engelendag 

Individuele hulp

Veel HSP-ers hebben last van lichamelijke klachten zoals slecht slapen, vermoeidheid, hoofdpijn of migraine, spierspanning, pijn in nek schouders, onderrug en maag- en darmklachten zoals prikkelbare darm syndroom. Door middel van Tuina massage en acupunctuur heb ik hier al veel mensen van afgeholpen.

Had ík maar een tuin …

De buurman en zijn tuin

Op vrijdagmorgen om tien uur horen we een hoop kabaal buiten. Het klinkt alsof de tuinman met het groen bezig is. Maar ik heb het mis. Het is een buurman die in zijn tuin bezig is. Nou ja tuin. Er staat een bolvormig boompje met grote bladeren met daaromheen een haagje van zo’n dertig centimeter hoog.

De boom snoeien

Een tuintje waarin je met een uurtje wel de boom en het haagje met de hand gesnoeid en het afval opgeveegd kunt hebben. Maar zo niet de buurman. Hij begint met z’n elektrische heggenschaar minutieus het boompje te snoeien. Een takje hier weg, een takje daar, nog een takje hier. Wel een half uur lang is hij aan het snoeien.

En de haag

Dan is het haagje aan de beurt. Daarvoor gebruikt hij nogmaals de elektrische heggenschaar. Ook het haagje wordt op de centimeter nauwkeurig gesnoeid en daar is hij zeker ook een half uur mee bezig. Ik heb niet echt op de klok gekeken hoor, dus het kan zomaar langer zijn geweest.

Eindelijk klaar met de tuin?

De herrie verstomd en even denk ik dat het klaar is, maar nee hoor. Wat er dan komt is niet de bezem, maar een elektrische tuinstofzuiger. Ja echt, je leest het goed. Ik wist niet eens dat zo’n ding bestond en dacht eerst dat het een bladblazer was. Wat ik op zich ook al hilarisch vind voor een tuin van 2,5 bij 2,5.

Maar dat is nog niet alles

Deze stofzuiger voor de tuin maakt een verschrikkelijke herrie, net als de heggenschaar en de buurman is nu zeker een half uur aan het stofzuigen. Ah, hij is klaar en leegt de stofzuigerzak in de groene container, maar kiept daarna de stofzuiger, naast de container, om en het restant afval valt op de grond. De stofzuiger brengt hij weg.

Veger en blik?

Ik zeg nog tegen m’n lief: ‘Ik geloof dat ie toch een veger en blik heeft hoor, want hij ruimt de tuinstofzuiger al op’. Maar dan komt hij terug met een heuse bladblazer, waarmee hij z’n mini tuintje nog eens grondig schoon blaast.

Tuinieren?

Al met al is hij zo’n twee uur lekker buiten in zijn tuintje aan het spelen geweest met al z’n elektrische speeltjes. Uhm, ik bedoel aan het tuinieren geweest. Dat hij hiermee nogal wat geluidsoverlast en luchtvervuiling veroorzaakt, heeft hij, helaas voor de HSP-ers in de buurt, waarschijnlijk niet door. Na het doen van zijn, eigenhandig, geklaarde klus loopt hij naar binnen.

Ik snap het niet

Iedereen mag natuurlijk zelf weten wat en hoe hij/zij iets doet, maar ik snap hier helemaal niets van. Misschien komt dat doordat ik geen man ben?

PS

Ik heb me laten inspireren! Dit is ons tuintje. Nu nog een tuinstofzuiger ;-).

Als de wereld hard binnenkomt

Voor de HSP-er komt alles harder binnen

Ivonne voor blog over klagersAls niet HSP-er zijnde heb ik moeten wennen aan hoe Agnes reageert op de wereld. Waar ik nogal eens mijn schouders ophaal, is zij in alle staten. En als ik dan mijn schouders ophaal, dan gaat ze mij haarfijn uitleggen wat er allemaal mis is. Wat er zo onrechtvaardig of vervelend is. Klagers kunnen dat heel goed.

Ze heeft gelijk

Doorgaans heeft Agnes gelijk. Als ze het heeft over misleidende informatie over matte of glanzende ansichtkaarten, of de ogenschijnlijk vriendelijke, maar eigenlijk geldbeluste service in een restaurant. Of waar ze het heeft over hoe uitgevers omgaan met hun verkoopcijfers: ze voelt haarscherp aan waar de schoen wringt.

Ik maak me niet zo druk

Ik voel al die dingen ook wel en heel eerlijk, ik word ook niet blij van onduidelijke informatie, dingen die niet (helemaal) goed gaan. Maar mijn schouders zitten wat losser. Ik haal ze op en ga over tot de orde van de dag. Ik kom niet meer bij het restaurant, vertrouw de informatie op een website niet meer en wordt ergens anders klant. ‘Chalk it up to experience’ zeggen de Amerikanen. Leergeld betaald … Klagers zijn anders.

Agnes gaat het aan

Agnes ervaart alles scherper doordat ze HSP-er is. Ze bijt zich dan ook vast. Eerst gaat ze klagen bij degene die het in haar ogen niet goed heeft gedaan. Als deze de fout kan erkennen, dan is de rust hersteld, zeker als er ook nog sorry gezegd wordt. Maar sorry zeggen is er in veel branches niet bij.

De tweede fase: ben ik nou gek?

‘Ben ik nou gek?’ vraagt ze mij. Ze legt het hele verhaal uit. Soms, heel soms, heeft ze geen gelijk. Dan heeft ze zelf niet goed gelezen bijvoorbeeld. Dat kan ze dan meteen erkennen en dan gaat de spanning ook gelijk weg. Maar meestal heeft ze gewoon gelijk. Zijn dingen onduidelijk beschreven en is er niet geleverd wat er verwacht mocht worden.

De derde fase: De klacht indienen

Ze doet een tweede en/of derde poging om in contact met ‘de tegenpartij’ duidelijk te maken waar het om gaat. Ze legt het uit, nog eens en nog eens. Blijft erkenning uit? Dan is dat uiterst onbevredigend en komt ze er dagenlang steeds weer op terug.

Bloggen helpt haar loslaten

Soms zeg ik ‘Hier zou je over kunnen bloggen’ maar meestal doet ze het uit zichzelf. Zodra ze merkt dat ze ergens in blijft hangen, schrijft ze haar ongenoegen op. Het helpt haar om het verhaal los te laten. Wanneer ze geen erkenning krijgt van de ‘tegenpartij’, dan vertelt ze online over haar ervaringen.

Gehoord worden

Haar verhalen raken mensen. Er wordt soms gereageerd, via Facebook of de mail. Mensen herkennen het. De klacht is gehoord, weliswaar niet door degene die er iets aan had kunnen doen, maar die heeft zijn kans gehad. Hoor en wederhoor is toegepast.

Het signaal van klagers

Mijn idee is dat het erg dom is van bedrijven om klachten niet naar tevredenheid af te handelen. Ten eerste al vanwege het risico dat je (online) reputatie naar de haaien gaat, maar dat is niet het belangrijkste. Klachten wijzen je op fouten en onzuiverheden in je communicatie of je product.

De meeste mensen klagen niet

De meeste mensen klagen niet, ook niet als ze niet tevreden zijn. Ze komen gewoon niet terug. De klagers moet je koesteren, zij geven je belangrijke informatie. Informatie waar je in een duur marktonderzoek niet achterkomt: hoe je bedrijf daadwerkelijk overkomt op de klant.

De HSP-er is de kanarie in de kolenmijn

In lang vervlogen tijden namen mijnwerkers een kanarie mee in de kolenmijn. Als er geurloze giftige dampen ontstonden, viel zo’n vogeltje van zijn stokje. Dat was voor de mijnwerkers een teken om zo snel mogelijk de mijn te verlaten. Bedrijven zouden er goed aan doen HSP-ers in te huren om hun product (informatie) te toetsen. (maar geef ze wel een rustige werkplek ;-))

(Geen) Kermis voor de HSP-er

Geen kermis voor de HSP-er

Als er één plek is waar ik het liefst gillend wegloop, dan is het wel de kermis. Ik raak er helemaal gestrest. Harde muziek, harde geluiden van de attracties, knipperende en flitsende lichten, massa’s mensen met allemaal hun eigen emoties. Ik word erdoor overspoeld. Het is voor mij als HSP-er teveel.

Ik houd niet van de kermis

Het zijn niet alleen al die prikkels die maken dat ik er niet naartoe ga. Ik vind er gewoon niets aan. Vroeger als kind vond ik touwtje trekken en een zuurstok of kaneelstok wel oké, maar daar had ik het dan wel mee gehad. Al die andere dingen durfde ik toen niet in en nog steeds niet. Dus dat het zoveel prikkels oplevert, is voor mij niet zo erg, want ik ga er toch niet naartoe.

Wel kermis voor de HSP-er

berichtje uit de Zevenaarse Post

Maar wat nu als jeer nu wel van houdt, maar niet tegen al de prikkels kunt? Dan kun je sinds kort toch terecht. Deze kop ‘Uurtje rustig kermis vieren’ zag ik in de Zevenaar Post. Hé, dat is interessant, hoe doen ze dat? Lees het artikeltje hiernaast maar even.

Hier word ik blij van

Wat een goed initiatief en wat fijn is dit. Niet alleen voor de HSP-er die wel van de kermis houdt, maar voor zoveel meer mensen die, om wat voor reden dan ook de drukte niet kunnen velen. Bijvoorbeeld mensen met autisme of een gehoorapparaatje. En wat dacht je van kleine kinderen waarvan je het gehoor niet wilt blootstellen aan teveel decibellen.

Benieuwd naar jouw ervaring

Ik ben heel benieuwd naar jou ervaring. Kan jij tegen al die toeters en bellen? Botsautootjes, snel ronddraaiende attracties, de geuren, de geluiden?  Zou een kermis zonder al die geluiden voor jou werken? Gaan de veranderingen ver genoeg voor jou als HSP-er? Wat zou er nog meer moeten of mogen gebeuren, voordat jij naar de kermis komt? En is een uurtje wel genoeg dan?

Hoe dan ook een goed initiatief die rustige kermis. Nu de bibliotheek nog :-).

Ben ik een moeilijke eter of doe ik moeilijk?

Moeilijke eter

Ik stipte het al even aan in mijn blog ‘Uit eten bij ‘t Elf Uur’: Ik ben een moeilijke eter en dat is lastig. Te zoet, te zout, te pittig zorgt er bij mij al snel voor dat ik moet stoppen met eten, doordat ik misselijk wordt of mijn eetlust kompleet weg is. Daarnaast zijn er veel dingen die ik niet lust. Dit kan liggen aan de smaak, de geur, maar ook aan het mondgevoel.

moeilijke eter moeilijk eter moeilijke eter

Smaak

Over smaak valt niet te twisten is een mooie uitspraak, waar ik helemaal achter sta. Maar wat bepaalt nou of iets je smaakt of niet? Heeft het met de prikkelverwerking te maken, stel ik me aan, doe ik moeilijk of is het gewoon moeilijk voor mij? Vragen die veel hsp-ers zullen herkennen.

Hoe iets je smaakt 

Hoe iets je smaakt hangt niet alleen van de smaakpapillen af, maar ook van je andere zintuigen én van je hersenen. Alle prikkels die van je zintuigen afkomen in de vorm van smaak, geur, kleur, temperatuur, textuur en ook geluid, worden door je hersenen gecombineerd met verwachtingen, herinneringen en emoties. En dit samen bepaalt hoe iets je smaakt.

Experiment

In De Trouw kwam ik dit artikel van Joep Engels tegen. Hij beschrijft hier verschillende experimenten met smaak. Waaronder het experiment van wijnkenners die tijdens de California State Fair een dure wijn met het etiket van een hele goedkope wijn en dezelfde dure wijn met het eigen etiket moesten beoordelen. Ze beoordeelden de zogenaamd goedkope wijn als slecht, terwijl ze diezelfde wijn als goed beoordeelden toen het zijn eigen etiket had.

Waar zit het nu in?

Bij mij gaat het in elk geval niet om de prijs. Of het nu in een hogere gevoeligheid van de zintuigen zit of in de prikkelverwerking in de hersenen, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik niet moeilijk doe, maar het wel moeilijk vind.

Weet jij meer?

Weet jij hier meer vanaf? Heb je artikelen, onderzoeken erover? Ik hoor het graag van je!

Aapje mouwtje momentje

Eten bij Jules’ eten + drinken in Duiven

Mijn eerste indruk van de serveerster en ik denk tevens eigenares is correct vriendelijk, maar ze voelt voor mij niet helemaal echt. De zaak ziet er gezellig uit, er speelt fijne muziek op een goed volume en het is er, met drie bezette tafeltjes, erg rustig. Heerlijk voor mij als hsp-er. 

Nee, dat hebben we niet

We hebben hier, via social deal, een afspraak gemaakt, omdat ze biologisch vlees serveren. De keuze is door de speciale social deal-kaart wat beperkt. Ik bestel een verse jus d’orange en Ivonne een rosé, echter op beiden krijgen we een: ‘Nee, dat hebben we niet.’

Sinaasappelseizoen?

Verse jus d’orange schenken ze alleen in het seizoen. Dat is jammer voor mij, maar die keuze kan ik wel waarderen. Wat later vraag ik me af of er wel een sinaasappelseizoen bestaat? Google biedt uitkomst: jazeker bestaat er een sinaasappelseizoen: De winter! Van november tot en met april. Hmm, het is nu dus juist de tijd voor verse d’orange.
En de rosé? Die is gewoon op …!? 

De klant is koning?

Goed, we kiezen een ander drankje uit en maken onze keuze uit de menukaart. We bestellen en geven aan dat er een aantal ingrediënten niet in hoeven, waarop de serveerster zegt: ‘Dan laat je weg wat het juist lekker maakt.’ We reageren een beetje verontwaardigd, waarop ze snel zegt dat de klant moet kunnen eten wat die lekker vindt. Pfff, gelukkig maar, want zo sta ik er ook in als klant. 

Meer dan op de kaart staat

Het voorgerecht komt en wat ik er niet in wilde, zit er ook niet in, maar er zitten wel dingen in die niet op de kaart staan. Dat is dan weer jammer, want nu kan ik de rode ui er eerst uit gaan vissen, want die vind ik écht niet lekker. Bovendien, je zult er maar allergisch voor zijn.

Glaasje kraanwater

Tussen het voorgerecht en het hoofdgerecht in wordt ons gevraagd of we bij het hoofdgerecht wat anders willen drinken. ‘Huh, nee we hebben nog’, is onze enigszins verbaasde reactie daarop. ‘Ik lust er nog wel een glaasje kraanwater bij’, zegt Ivonne. Maar dat kan niet. ‘Ik werk niet voor niets, zeg maar’, geeft de serveerster als reactie. ‘Ik heb Sourcy, of anders bestelt u een ander drankje van de kaart, dan kunt u er wel een glas water bij krijgen.’ ‘Ik vind bronwater uit een flesje niet lekker, dus doe dan maar niets’, zegt Ivonne. Hadden we nu bij ons eerste drankje maar gelijk een glas water besteld, dan had ze geen nee kunnen zeggen.

Latte bij de buren

geld verdienen mag best, maar niet ten koste van allesHet lachen naar elkaar lijkt dan wel vriendelijk, maar is nú zeker niet meer echt. We eten ons hoofdgerecht en ons toetje, allemaal best lekker overigens, maar we gaan een latte bij de buren drinken. Die omzet gunnen we haar niet meer. 

De aap komt uit de mouw

Correct vriendelijk bejegend worden, maar bij ieder contactmoment meer voelen dat het niet echt vriendelijk is, dat er iets achter zit. Dat noem ik een aapje mouwtje momentje. Of het door mijn HSP komt weet ik niet, maar ik voel bij het eerste contact dat er iets niet klopt. Twee drankjes niet in huis hebben, kunnen we best vergeven. Maar bij het glas kraanwater wordt duidelijk dat het om geld verdienen gaat en dat ze er niet werkelijk plezier in lijkt te hebben om het mensen naar de zin te maken.

Waarom we naar een restaurant gaan

We gunnen mensen dat er geld aan ons verdiend wordt. Dat snappen we helemaal. Maar we gaan naar een restaurant om verzorgd te worden, om verwend te worden. Dat mag best geld kosten, maar als je het gevoel krijgt: ‘Ik doe vriendelijk tegen jou, zodat je veel geld uitgeeft bij mij, want ik wil wel aan je verdienen’, dan voel je je niet verwend. Dan voel je je belazerd.

Tekst op de website van Jules’ eten + drinken :

“Jules’ ontvangt je graag en zorgt ervoor dat het je aan niets ontbreekt.”

Helaas maken ze dat niet waar.

Tips

  • Vertrouw op je eigen waarneming. Als je voelt dat er iets niet klopt, klopt er iets niet
  • Zorg goed voor jezelf door te vragen wat jij wilt en aan te geven wat je niet wilt en niet bang te zijn om daarop afgewezen te worden
  • Voel je niet verplicht om iets te bestellen, omdat dat nou eenmaal verwacht wordt

Nabericht

Na afloop hebben we een latte macchiato gedronken bij ‘Bij de buren’. Supergezellig, de eigenaar kende ons nog van een vorige keer en kwam even een praatje maken. De jongen achter de bar was wat verlegen, maar maakte echt contact. Hier gaat het om meer dan alleen geld verdienen. En dat voelt héél anders …

Uit eten bij ‘t Elf Uur

Ik ben een moeilijke eter

Mijn lief en ik komen nogal eens in restaurants. Vaak voor een latte macchiato en/of een lunch en zo af en toe gaan we uit eten. Mijn lief is een ‘makkelijke’ eter, die niet heel kieskeurig is. Zij vindt het eten al gauw lekker. Ik daarentegen ben een ‘moeilijke’ eter. Ik krijg snel last van bepaalde ingrediënten, of van hoe iets is klaargemaakt. Is iets bijvoorbeeld te zoet, te zout, te pittig, dan moet ik al snel stoppen met eten. Ik word misselijk, of mijn eetlust is compleet weg, terwijl ik dan nog lang niet genoeg gegeten heb. Zo ook op de verjaardag van mijn lief. Daarover straks meer.

Ik ben hoog sensitief

Er is nog iets wat van invloed is op mijn restaurant-genot. Ik ben namelijk ook erg gevoelig voor geuren, geluid en sfeer en ik zie/voel als dingen niet kloppen, die anders/beter zouden kunnen. Je zou kunnen zeggen: ik ben HSP-er met een kritische blik. 

Rustig plekje

Ik reserveer, voor de verjaardag van mijn lief, een tafeltje bij ’t Elf Uur in Gorssel, met het verzoek om een rustig plekje. De serveerster wijst ons waar we kunnen zitten. We krijgen keus uit een tafeltje of 3 op één rij, midden in de zaak. We kiezen er één en terwijl ik met mijn rug naar het pad zit, word ik beroerd. Ik vraag of we ergens anders kunnen zitten, waar het rustiger is.

Afschermen

We mogen uitkiezen en vinden uiteindelijk een plekje in een afgeschermde hoek waar slechts twee tafeltjes staan en er niemand direct langs loopt. Dit voelt goed. We gaan zitten en het duurt even, maar ik raak het misselijke en duizelige gevoel kwijt. Ik doe daarvoor een oefening die ik ooit heb geleerd om me af te schermen. ‘Ik had de ster beter kunnen doen voordat ik binnenkwam’, zeg ik tegen mijn lief. Langzaam voel ik mijzelf tot rust komen.

Ik snap het niet

Hoe kan het toch dat we een plek middenin aangewezen krijgen, terwijl ze ook een rustige plek hebben? Ik had hier duidelijk om gevraagd. De serveerster is wel vriendelijk, maar ze lijkt er niet veel van te begrijpen.

Onze keuze van het menu

Voor mensen die alleen biologisch vlees willen eten, kun je hier terecht voor een echte biologische hamburger. Je hebt keus uit wel 10 verschillende. M’n lief is helemaal blij en kiest er één uit en gefrituurde champignons als voorafje. Ik houd niet van hamburgers en helaas is al het andere vlees niet biologisch, dus mijn keus valt op een pannenkoek met appelcompote, kaneel, krenten en karamel-ijs. Het is meer een toetje, maar vandaag mag dat, want het is feest. Ik vraag of de compote warm is en zeg dat ik er geen krenten bij wil. Ik gruw namelijk van het gevoel van een krent in mijn mond. Mondgevoel is ook zo’n dingetje van mij. 

Teleurstelling en verbazing

Komt de ober even later terug en zegt: ‘Ik moet u teleurstellen. De compote kan niet zonder de krenten.’ Dan kies ik maar voor een pannenkoek met kaas en ananas, maar ik ben hoogst verbaasd dat het niet kan. Ik verwacht van een restaurant dat de kok z’n recepten aan kan passen aan de wensen van de klant. Dat zal natuurlijk niet altijd mogelijk zijn, maar dan verwacht ik dat ze met je meedenken over wat er wél kan. Maar in dit geval … ben ik inderdaad teleurgesteld.

Gezellige plekje

We zitten goed in ons hoekje waarvan de wanden met ruw hout zijn betimmerd, met groene vlakken ertussen. De tafels zijn van gebruikt hout gemaakt, gezellig kaarsje erop. Op verschillende plaatsen hangen decoraties van mos aan de muur. Dit geeft een heel leuk effect en maakt dat het er gezellig uitziet. De muziek is rustig, maar had van mij nog net iets zachter gemogen. Maar goed, misschien zitten we erg dicht bij een box.

Het eten

Het voorafje wordt geserveerd. M’n lief vindt het erg lekker, maar de portie is enorm groot, zelfs voor een goede eter als zij. Dan komt het hoofdgerecht. Een sappige, heerlijke hamburger voor mijn lief, waar ook werkelijk op zit wat er op de kaart stond. Dus geen onaangename verrassingen die niet op de kaart vermeld stonden en dat is erg fijn (en lang niet overal waar je uit eten gaat vanzelfsprekend). En een pannenkoek met kaas en ananas voor mij. Alleen wat weinig ananas en een niet geheel gare pannenkoek, wat maakt dat ik na een halve pannenkoek al meer dan genoeg heb. Meer eten zou me misselijk maken, dus de andere helft laat ik inpakken om mee naar huis te nemen. Die eten we morgen tussen de middag wel op.

Toetje

Het is een feestje, dus we overwegen nog om een toetje te nemen. Die zien er op de kaart lekker uit, maar ik voel me misselijk worden als ik eraan denk. De pannenkoek zit me nog in de weg. En mijn lief zit eigenlijk helemaal vol van het voor- en hoofdgerecht, zelfs een koffie is nu even te veel. We maken vanavond thuis wel een latte met onze luxe melkopschuimer :-).

Tips voor HSP-ers als ze uit eten gaan

  • Vraag bij je reservering om een rustige plek
  • Zorg dat je jezelf van te voren al afgeschermd hebt
  • Neem de signalen van je lichaam serieus
  • Vraag om een andere plek als de aangewezen plek niet goed voelt

 

De ster

De ster

Een oefening voor hsp-ers waarmee je je af kunt sluiten voor te heftige invloeden van buitenaf.

Stel je voor dat je wijdbeens staat met je armen zijwaarts gestrekt. Als een 5-ster.

Dan stel je je voor dat er een gouden balletje voor je derde oog, de plek tussen je wenkbrauwen, hangt en dat deze bal vanaf daar schuin naar beneden naar je rechtervoet gaat. Dan schuin omhoog naar je linkerhand. Vandaar naar je rechterhand, door naar je linkervoet en weer terug omhoog naar je derde oog.

Je kunt ook nog een cirkel trekken door de 5 punten die de gouden bal net heeft aangedaan.