Had ík maar een tuin …

De buurman en zijn tuin

Op vrijdagmorgen om tien uur horen we een hoop kabaal buiten. Het klinkt alsof de tuinman met het groen bezig is. Maar ik heb het mis. Het is een buurman die in zijn tuin bezig is. Nou ja tuin. Er staat een bolvormig boompje met grote bladeren met daaromheen een haagje van zo’n dertig centimeter hoog.

De boom snoeien

Een tuintje waarin je met een uurtje wel de boom en het haagje met de hand gesnoeid en het afval opgeveegd kunt hebben. Maar zo niet de buurman. Hij begint met z’n elektrische heggenschaar minutieus het boompje te snoeien. Een takje hier weg, een takje daar, nog een takje hier. Wel een half uur lang is hij aan het snoeien.

En de haag

Dan is het haagje aan de beurt. Daarvoor gebruikt hij nogmaals de elektrische heggenschaar. Ook het haagje wordt op de centimeter nauwkeurig gesnoeid en daar is hij zeker ook een half uur mee bezig. Ik heb niet echt op de klok gekeken hoor, dus het kan zomaar langer zijn geweest.

Eindelijk klaar met de tuin?

De herrie verstomd en even denk ik dat het klaar is, maar nee hoor. Wat er dan komt is niet de bezem, maar een elektrische tuinstofzuiger. Ja echt, je leest het goed. Ik wist niet eens dat zo’n ding bestond en dacht eerst dat het een bladblazer was. Wat ik op zich ook al hilarisch vind voor een tuin van 2,5 bij 2,5.

Maar dat is nog niet alles

Deze stofzuiger voor de tuin maakt een verschrikkelijke herrie, net als de heggenschaar en de buurman is nu zeker een half uur aan het stofzuigen. Ah, hij is klaar en leegt de stofzuigerzak in de groene container, maar kiept daarna de stofzuiger, naast de container, om en het restant afval valt op de grond. De stofzuiger brengt hij weg.

Veger en blik?

Ik zeg nog tegen m’n lief: ‘Ik geloof dat ie toch een veger en blik heeft hoor, want hij ruimt de tuinstofzuiger al op’. Maar dan komt hij terug met een heuse bladblazer, waarmee hij z’n mini tuintje nog eens grondig schoon blaast.

Tuinieren?

Al met al is hij zo’n twee uur lekker buiten in zijn tuintje aan het spelen geweest met al z’n elektrische speeltjes. Uhm, ik bedoel aan het tuinieren geweest. Dat hij hiermee nogal wat geluidsoverlast en luchtvervuiling veroorzaakt, heeft hij, helaas voor de HSP-ers in de buurt, waarschijnlijk niet door. Na het doen van zijn, eigenhandig, geklaarde klus loopt hij naar binnen.

Ik snap het niet

Iedereen mag natuurlijk zelf weten wat en hoe hij/zij iets doet, maar ik snap hier helemaal niets van. Misschien komt dat doordat ik geen man ben?

PS

Ik heb me laten inspireren! Dit is ons tuintje. Nu nog een tuinstofzuiger ;-).

Code rood in je leven

Tornado, code rood?

Eergisteren raasde een heuse tornado over Rheden. Vanuit ons dorpje, Giesbeek, kun je de bomen van Rheden zien. Tussen ons en Rheden ligt een grote recreatieplas en de IJssel, maar als je wilt ben je met twee pontjes zo in Rheden en op de Posbank. Ondanks de tornado en ‘code rood’ heerste in Giesbeek vooral de rust.

Door JasonWeingart - Eigen werk, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=64479205

Door JasonWeingart – Eigen werk

Code rood, een belangrijk signaal

Ken je dat in jou leven? Dat alle signalen op rood staan? Dat je basis, waar je leeft, niet in orde is? Dat de alarmbellen in je leven afgaan? Dat is een signaal om tot radicale actie over te gaan.

Code rood in ons leven

Twee maanden terug begaf onze auto het. Een week lang zaten we in Arnhem, voor ons gevoel, vast. Daarvoor brachten we veel tijd door in onze stacaravan in Kring van Dorth, waar het meeste geluid van de vogeltjes en het knapperend houtvuur komt. Nu, plotseling zaten we een week in ons gehorige flatje. Een week was genoeg om horendol te worden.

Op zoek naar rust

Onze flat in Arnhem staat aan een hele drukke weg, waar ook ‘s nachts veel verkeer langs rijdt. Het is een aanvoerroute van het Ziekenhuis Rijnstate, wat ook niet bevorderlijk is en het flatje heeft enkel glas, geen enkele bescherming tegen het geluid. Agnes heeft als HSP-er veel last van omgevingsgeluid, maar hier had ik als non-HSP-er ook last van. We besloten te verhuizen.

Als Agnes zich vastbijt …

Als Agnes zich vastbijt, gaat het heel snel. Binnen een maand nadat we het besluit om te verhuizen namen, wonen we al op onze nieuwe plek. Agnes is gewoon een meester in dingen voor elkaar krijgen, als ze eenmaal haar zinnen ergens op heeft gezet. En zij had haar zinnen gezet op een woning met rust, stilte en een groene omgeving.

Rust en stilte

Ken je dat, dat de stilte aanwezig is, tastbaar lijkt? Wij wonen aan de rand van een rustig dorp, vlak achter het dijkje. De stilte is hier hoorbaarder dan het geluid ooit was. Sttt … hoor je?

Groene omgeving

We wonen hier nu een maand of twee en zien de natuur groener worden. De Posbank, eerst nog zichtbaar vanuit onze woonkamer, wordt door groene bomen aan het zicht onttrokken. Dan maar even lopen, een korte wandeling brengt ons bij de plas, waar een bever zijn dammen bouwt.

Het effect is onvoorstelbaar

Hoeveel invloed een overmaat aan geluid heeft, merk je pas ten volle als je een poosje in de stilte verkeert. De rust die buiten heerst, sijpelt onze ziel binnen. Daardoor komt er ruimte voor nieuwe dingen, voor creatieve energie. En er komt ruimte om onze vermoeidheid te ervaren.

Na jaren van nomadisch leven, eindelijk thuis

Onze omzwervingen met de yurt, onze verhuizingen, zelfs mijn jaren in Amerika, waar ik ook weinig vastigheid had qua woonomgeving … Eindelijk zijn we thuis. Zo voelt het. Hier kunnen we uitrusten. Hier kunnen we oud worden.