Mijn weg begint met Reiki

Posted on 10 juli 2013

Tientallen jaren terug kom ik, door een vriendin, in aanraking met Reiki. Het lijkt mij, voor mij, een goede manier om meer in contact te komen met mijn gevoelens, met mezelf. Dus ga ik Reiki 1 doen. Ik onderga het en ervaar wel iets, maar die spectaculaire verhalen die ik erover heb gehoord, zijn kennelijk niet voor mij weggelegd.

De maanden na de cursus moet je jezelf iedere dag Reiki geven. Ik doe dit trouw, maar wat ik ervaar is zeer weinig. ‘Ik kan het niet’ en ik word daar verdrietig en onzeker van. Toch doe ik af en toe wat met de Reiki en een aantal jaren later ga ik Reiki 2 doen. Maar ook nu weer hetzelfde verhaal.

En toch doet het me wél wat en ga ik er, aangespoord door iets diep van binnen, mee aan het werk. Waar nodig krijgen vrienden en bekenden een behandeling van mij en ze zijn er altijd zeer over te spreken, terwijl ik bij iedere behandeling enorme twijfels heb of er wel iets gebeurt. Ik voel namelijk niets (of in elk geval ‘denk’ niets te voelen) en heb het idee:’ Ik doe maar wat.’ Niet iets waar mijn zelfvertrouwen door groeit.

Zal ik dan voor Reiki Master gaan? Dat schijnt een heel diepgaand proces te zijn, maar kost wel 10.000 gulden. Dat geld heb ik niet en daarbij vind ik het belachelijk veel geld, dus ik vervolg mijn weg op een andere manier.

Jaren van cursussen en opleidingen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling volgen en nog blijft er een mate van onzekerheid. Nu denk ik wel eens: ‘Had ik maar nooit al die mooie spirituele boeken gelezen’. Al die verhalen over hoe het ‘hoort’, over dát en wat je moet voelen. Het heeft mij helemaal vast gezet. Maar het heeft mij ook heel veel kennis gegeven. Kennis die ik niet paraat in mijn hoofd heb, maar die ergens in mij zit en die naar buiten komt wanneer het nodig is.

Ik weet nu, doordat me dat vaak is teruggegeven en doordat ik meer op mezelf ben gaan vertrouwen, dat er een enorme energie door mijn handen stroomt zodra ik die op iemand neerleg. En ik weet ook dat ik dat zelf lang niet altijd bewust voel, maar onbewust weet ik wat ik moet doen, op welke plek ik moet zijn. En dat is goed, want dat maakt dat een behandeling die ik geef, buiten mijn denken en dus buiten mijn ego omgaat.

Ik hoef niet te weten wat het lichaam nodig heeft, ik kán niet weten wat er nodig is voor de ander en daarom laat ik de energie gewoon zijn werk doen, ik hoef alleen mijn handen maar neer te leggen en aanwezig te zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.