Mijn burn-out en de sociale dienst

Posted on 17 april 2014

Voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij, je nuttig maken, vooral niet niets doen. Maar wat als dat nu net allemaal niet meer lukt. Als je hele systeem op tilt gaat als je het wel doet?

Fotograaf Agnes van der Graaf

Adem in … en adem uit …

Ja Agnes, adem uit’ hoor ik mezelf denken. ‘Je hebt al zoveel gedaan, je hoeft niets meer’. En toch en toch en toch.
Wat is het moeilijk om dit mezelf toe te staan. Steeds maar weer de gedachte op de achtergrond dat ik toch geld moet verdienen, dat ik me niet aan moet stellen. Zoveel mensen die zich misschien wel net zo voelen als ik, die toch gewoon doorwerken en voldoen aan eigen en andermans verwachtingen.

Mijn lijf protesteert

Maar dat is nu juist waardoor ik nu thuis zit. Met een lijf dat protesteert zodra ik iets doe dat op de één of andere manier niet goed voor me is. En wat niet goed voor me is, is alles wat ik doe vanuit een moeten, al dan niet door mezelf opgelegd. En ik moet nogal wat van mezelf.

Ik ga nooit meer voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij

Ik ga nooit meer voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij, als dit voor mij niet goed is. Ik ben en blijf trouw aan mezelf.’ Dit heb ik mezelf een tijdje terug beloofd. De grote test, of ik deze belofte aan mezelf stand durf te houden, komt vandaag. Ik heb namelijk een gesprek bij de sociale dienst en als er gezegd wordt dat ik werk moet gaan zoeken, hoop ik dat ik durf te zeggen dat ik dat nog niet kan. Dat ik nog lang niet zover ben in mijn herstelproces.

Ik word gehoord en gezien!

Ik ben flink zenuwachtig als ik de ruimte in ga waar ik het gesprek heb. Twee vriendelijke dames doen het gesprek en terwijl ik m’n verhaal doe, voel ik me gehoord en gezien. Geen opmerkingen in de trant van : ‘U zit al een jaar thuis, het wordt toch wel eens tijd dat …’. Maar begrip voor de situatie en: ‘Zullen we afspreken dat we u over een jaar weer zien en kijken hoe het er dan voorstaat?’

Is dit echt?

Tranen schieten in mijn ogen. Ik zit te shaken. Is dit echt? Krijg ik echt de tijd om helemaal beter te worden? Ja dus! Het voelt of de wereld van m’n schouders valt.

En adem uit …!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.