Liefde voor mijn kind

Posted on 18 november 2013

Mijn muur van zelfbescherming

Ken je dat? Dat, zolang je maar blijft relativeren wat er in je leven gebeurt, je door kan gaan. Tot het moment dat een opmerking, een gedachte, een gebeurtenis, er dwars doorheen prikt en je direct in de pijn zit.

Dit overkwam mij daarnet. Ik vraag aan iemand hoe het contact met haar kind gaat en ze geeft aan dat het een lange weg van geduld en liefde zal zijn. Direct is mijn stevige muur van zelfbescherming weg en zit ik in een flinke huilbui.

Onmacht

Op zo’n moment realiseer ik me weer hoeveel ik van mijn meisje houd, hoe ik haar mis. En niet te weten of we ooit nog contact zullen hebben en of het ooit beter met haar zal gaan, doet zo’n verschrikkelijke pijn. De onmacht die ik al die jaren heb gevoeld is er direct weer.

Ik heb, op mijn manier, geprobeerd om haar te helpen, maar niets mocht baten.

En nu? Een lange weg van geduld en liefde en hoop. Heel veel hoop.

Gedicht

Dit gedichtje schreef ik op 2 februari 2005 en nu weer

In gedachten

In gedachten neem ik je in mijn armen
in gedachten geef ik je al mijn liefde voor jou
in gedachten vertel ik hoeveel ik van je hou
in gedachten

Ooit zal je het weten
ooit zal je het voelen
ooit zal je boosheid bekoelen
ooit

En dan ben ik er
voor jou

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.