Wat waardering kan doen

Waardering

Na alle leuke, lieve, mooie en vooral bewonderende reacties tijdens de opening van mijn foto-expositie ‚Kom kijken door de ogen van een elfje en ontdek de magie’, heb ik nu zo’n zin om met m’n fotowerk door te gaan. Ik heb, de dag na de opening, vleugeltjes en loop de hele dag te fladderen. Wat gezien worden en waardering met je kunnen doen zeg. Wat gezien worden en waardering met mij doen. Ik voel me zo blij en kan niet wachten om aan de slag te gaan. Maar ja, op een ieniemienie laptop met te weinig geheugen om Lightroom op te installeren is de pret er wel snel af.

Maar dan ….

Door hele gelukkige omstandigheden heb ik de, door mij, al jaren, fel begeerde, iMac kunnen kopen. Hij staat nu voor mijn neus met z’n 21,5 inch beeldscherm. Wow, wat groot! En wat mooi!
Ik installeer mijn foto’s erop en een proefversie van Lightroom en doe hier een daar een aantal bewerkingen aan wat foto’s. Blij, blij, blij, want het is zoooooo mooi. En dan weet ik nog lang niet hoe alles in Lightroom werkt. Dat belooft nog wat 🙂

foto's bewerken met Lightroom

Even dromen

Ik zie het al helemaal voor me. Het is mei 2014 en ik ga regelmatig op pad om foto’s te maken in opdracht voor klanten en voor mijzelf. Dan thuis de mooiste er uit zoeken, bewerken en verwerken. Ik ben bezig voor mijn volgende expositie, voor het bedrijf dat een mooie serie aan de muur wil hebben, voor boven de bank bij een klant thuis, voor mijn boek, voor de websites van een aantal klanten, voor  hun folders en flyers en voor een boekillustratie. De opdrachten stromen binnen, ik krijg van iedereen waardering. Precies zoveel als ik fijn vind. Ik heb de sociale dienst ver achter me gelaten. ‚Een hobby’ werd het genoemd en ze hebben gelijk hoor, maar wát voor een hobby. Eén waarmee ik in mijn onderhoud kan voorzien én waarbij ik iedere dag, al fladderend, magische plaatsjes mag maken.

Wat wil een elfje nog meer

Een mooie droom toch? En het is zelfs mogelijk. Ik ga m’n ogen en oren goed openhouden om mijn klanten te vinden. En mag ik jullie vragen je ogen en oren ook goed open te houden voor mij?

Flyeren voor de expositie van mijn macrofoto’s

Mijn stad leren kennen door te flyeren

Vanmorgen op stap om mijn flyers, voor de expositie van mijn macrofoto’s in Villa2B, op te hangen in de stad. Van te voren heb ik samen met m’n lief uitgezocht waar ik zou kunnen vragen of de flyer mocht hangen. Aan de hand daarvan heb ik de route uitgestippeld. Gelijk een mooie manier om mijn stad te leren kennen, want jawel, sinds half augustus 2012 is Arnhem mijn stad.

En door te fietsen ….

Als eerste naar Kunstbedrijf Arnhem dat, aan de Verlengde Hoflaan, boven op een heuvel ligt. Op de fiets! Nou dat heb ik geweten. Ik als ongeoefend fietser de heuvel op, maar …. het is me gelukt. Alleen had ik wel even een paar minuten nodig om m’n ademhaling weer rustig te krijgen. Tja, ook dat is mijn stad.
M’n flyer werd meteen op het prikbord erbij gehangen en toen ik vroeg of ze er ook exposities hadden, kreeg ik gelijk een vriendelijke uitleg. Ik heb m’n visitekaartje afgegeven en word binnenkort teruggebeld. Dus wie weet hangen mijn macrofoto’s daar straks wel te schitteren.

fotoexpositie Agnes van der Graaf

Wat een welkom

Ook bij het Posttheater, de VVV, de Volksuniversiteit en bij boekwinkel Dekker de Slegte werd ik allervriendelijkst begroet en mocht de flyer hangen. Ik werd er helemaal blij van, van zoveel vriendelijke mensen en zoveel medewerking. Wat heerlijk om hier te wonen. Jaah, ook dit is mijn stad. Nu maar hopen dat er mensen naar mijn macrofoto’s komen kijken.

Zo trots

Tot en met 9 april zijn ze te zien bij Villa2B,Hartenkoning 2, Arnhem. Mooi gelegen in het bos, dus een leuke combinatie van kunst en natuur. En voor 2 euro kan je er ook nog een heerlijke kop koffie drinken.
Wil je langs komen, kijk dan even op Home voor de mogelijkheden.

Help, waar is Agnes gebleven

Agnes is veranderd

Een paar weken geleden kreeg Agnes een healing waarin ze een belangrijke ervaring uit een vorig leven heeft losgelaten. Sindsdien ben ik dagelijks blij verrast met haar reactie op dingen. Het lijkt alsof er een nieuwe Agnes is opgestaan.

Wie ben jij?

Ik sta in de keuken en zie dat Agnes ruikt aan het avondeten. ‘Hm’ zegt ze. Ik haast me om te zeggen dat het nog niet klaar is, dat er nog kruiden bij moeten en dat als het door de groente gaat, … Ze lacht naar me: ‘Ik vind het lekker ruiken’ Van onder mijn pony kijk ik Agnes in de ogen en zeg: ‘Wie ben jij en wat heb je met Agnes gedaan?’ 

We koken nu vaak samen lekkere gerechten

Niet alleen heeft Agnes nu een positief gevoel bij het opeten van het voedsel, ze is regelmatig in de keuken te vinden. Dikwijls staan we samen in de keuken om al die nieuwe orthomoleculair verantwoorde en vooral lekkere recepten uit te testen.

Anders eten en anders eten

Het is niet alleen dat we anders eten, in de zin van ‘andere recepten’, al heeft dat er ongetwijfeld mee te maken. Het is ook dat we (allebei) ‘anders eten’. Eten heeft een andere betekenis gekregen.

Positief eten

Wat wij nu doen ben ik ´positief eten’ gaan noemen. Waar eten voor mij nogal eens ‘vulling’ was, is het nu ‘voeding’. Ik begin te ervaren wat het is om verzadigd te zijn, om genoeg gegeten te hebben.

Genieten met positief eten

Lekkere pompoen-chocolade cake met banaan

Lekkere pompoen-chocolade cake met banaan

We hebben al behoorlijk wat lekkere recepten uitgetest. Van spitskool met zelfgemaakte zoete aardappel schotel en bloemkool-soep tot zelfs chocolade-avocado taart en pompoen-chocolade cake. Wat een feest: chocoladetaart als avondmaal! Een gezonde keuze omdat het gemaakt is van noten en zaden, avocado en cacao. De mogelijkheden zijn eindeloos, zowel voor lekkere maaltijden als voor gezonde snacks. Wij zijn voorlopig nog niet uitgekookt. 🙂

Warme groet,
Ivonne

Hoge nood

Vandaag weer een wildplasser gespot. Recht tegenover ons huisje. Een werkman met hoge nood die naar het fietspad liep en daar tegen de bosjes aan ging staan plassen.
Gelukkig voor mij zaten de bosjes tussen mij en de man. Had ik in het huis schuin aan de overkant gewoond, dan had ik vol zicht gehad.

Hoge nood is menselijk

Ik snap heel goed dat mensen zo af en toe, en sommige zelfs heel vaak, hoge nood hebben, of gewoon moet plassen. En als je dan op je buiten-klus bent, heb je geen wc bij de hand. Maar net als met de vorige wildplasser, verbaas ik me ook hier weer over de gekozen locatie.

Mannenbrein

Is er iets in het mannenbrein waardoor ze bij hoge nood (en dan chargeer ik heel erg, dus mannen die dit wel kunnen voel je niet aangesproken) niet meer kunnen bedenken waar ze discreet kunnen plassen? Of waardoor ze gewoon vinden dat dit moet kunnen? Dat ze gewoon op straat, in een woonwijk, hun piemel uit hun broek mogen halen?

Oplossing bedenken

Na zo’n gebeurtenis staat mijn brein niet stil. Er moet toch iets te verzinnen zijn op deze hoge nood? Werkmannen die een hele dag op een klus zitten, zouden ergens moeten kunnen plassen. Want ja, je kunt het niet van ze verlangen het op te houden, toch? Enkele oplossingen die ik kan bedenken naast de gangbare toiletcabine voor de langer durende klussen :

  • een chemisch toiletje achter in de bus
  • een fles (ook achter in de bus hoor)
  • een incontinentiebroekje
  • een vooraf geregelde afspraak met een bewoner in de buurt van de klus

Plaszak

Nee, dat is geen nieuwe benaming voor een wildplasser, maar het is werkelijk een plaszak. En zeker voor de werkman met hoge nood een onmisbaar kleinnood. Je trekt je even discreet terug in je auto en plast in de zak. De urine vormt een reukloze gel, die er niet meer uit kan lopen. En er kunnen meerdere plassen in. Is tie vol, dan gooi je het gewoon in de prullenbak.

 

Werkgevers opgelet!

Heb jij mensen in de buitendienst en wil je niet bekent worden als die zeikerds? Schaf dan de plaszak aan voor je personeel. Dan hebben ze altijd hun eigen wc bij zich en zijn de omwonenden ook tevreden.

Ook varkens kunnen het leren

 

De nieuwe KOR is ongunstig voor alle kleine ondernemers

Kleine ondernemers worden de dupe van de nieuwe KOR

Als kleine ondernemer maakte ik het afgelopen jaar dankbaar gebruik van de Kleine Ondernemers Regeling (KOR). Mijn inkomsten zijn best hoog hoor, maar de belasting op boeken is laag, dus ik krijg relatief weinig BTW binnen en de kosten voor het drukken van boeken is belast met 21%.

Opleiding onbelast voor de BTW

Als docent heb ik een registratie bij het CBRKO, waardoor ik over de inkomsten uit mijn opleidingen geen BTW hoef te heffen. Alleen over mijn coaching betaal ik 21% BTW. Alles bij elkaar kom ik dus binnen de norm van de KOR uit. Dat betekent een voordeel van ergens rond de 1000 euro op jaarbasis, die ik niet hoef af te dragen.

Maar het Binnenhof moet verbouwd worden

De (r)overheid zit in middeleeuwse gebouwen in Den Haag en die moeten verbouwd worden om aan de moderne tijd te gaan voldoen. Dat kost 572 miljoen en dat geld moet ergens vandaan komen. En klaarblijkelijk wordt daarvoor een greep uit de zakken van de kleine ondernemers gedaan.

De nieuwe KOR

De nieuwe KOR bestaat helemaal niet. Het is een klein onderdeel van wat vroeger de KOR was, namelijk een ontheffing van de verplichting om een BTW-administratie te voeren. Je hoeft (en mag) dan geen BTW meer te heffen over je diensten of producten (mits die onder de grens van € 20.000 inkomen op jaarbasis blijven). De ontheffing van de administratieplicht bestond al voor die groep en die blijft dus bestaan.

Geen BTW meer heffen

Je mag dus, in de nieuwe KOR, geen BTW meer doorberekenen aan je klanten. Onder de oude KOR mocht ik, als kleine ondernemer die minder dan € 1350 aan BTW zou moeten afdragen, dat geld in mijn zak houden. Die BTW wordt berekend door de BTW over de kosten, af te trekken van de BTW die je over je inkomsten hebt gekregen. Maar als ik geen BTW meer mag heffen, staat er niets meer tegenover die kosten. Dat geld ben ik dan dus ook kwijt!

Rekenvoorbeeld (fictief):

De BTW over mijn inkomsten: € 2300,00
De BTW over mijn uitgaven:    € 1000,00 (voorbelasting)
Netto te betalen:  € 1300

Onder de oude KOR regeling hoefde ik dan die 1300 niet te betalen. Dat is voor een kleine ondernemer (die immers minder dan 20.000 euro verdient) een heel bedrag. Dat extraatje van de overheid was altijd heel welkom en sommige jaren zelfs wat ons er doorheen hielp. Maar dat is niet meer …

Maar er is meer mis met de nieuwe KOR

Ook de € 1000, die ik aan kosten betaald heb als voorbelasting, mag ik in de huidige situatie aftrekken. In de nieuwe KOR raak ik die aftrekposten kwijt. Ik zou dan in totaal netto € 2300,00 kwijt zijn, wat ik nu netto meer overhoud. Als ik in de nieuwe KOR trap, mag ik mijn voorbelasting niet aftrekken, geen BTW heffen en kom ik netto dus nog eens € 1000 euro lager uit.

Waarom de nieuwe KOR ongunstig is voor alle kleine ondernemers

Met de ontheffing van de administratieplicht geef je het recht op om je BTW van je kostenposten af te trekken van de BTW die je over je inkomsten binnenkrijgt. Dat kan veel of weinig zijn, afhankelijk van hoeveel kosten je maakt. Maar ik ken geen enkele ondernemer die niet af en toe kosten maakt voor zijn of haar bedrijf. In die kosten zit BTW en die is straks dus niet meer aftrekbaar, als je in de KOR trapt.

Hoe meer kosten je hebt, hoe nadeliger de KOR

Ik blijf gewoon mijn administratie bijhouden, want hoeveel werk is dat nou helemaal, om je inkomsten en kosten in een spreadsheet te noteren? Als je het bijhoudt is de BTW aangifte een fluitje van een cent. Alleen als je een (duur) administratiekantoor betaalt om je aangifte te regelen kan het voordeliger zijn om de ontheffing aan te vragen.

Ivonne

Ik heb geen groene vingers

Geen groene vingers

Iedereen die mij wat langer kent zal het bevestigen: Ik heb geen groene vingers. Mijn vader had vroeger een volkstuin waar hij bijna dagelijks aan het werk was. Soms ging ik mee, vooral als er gespit moest worden. Dat vond (en vind) ik leuk werk. Oogsten vind ik ook leuk. Maar verder …

Ik heb geen verstand van tuinieren

Mijn vriend Jan heeft sinds een paar jaar een volkstuin en veel verstand van tuinieren. Hij kan je alles vertellen over welke planten je naast welke planten moet zetten en waarom. Of over het nut van ‘mulch’ en ‘compost’. Voor mij heeft het meer met magie te maken. Ik kan enorm genieten van onze ‘nog-geen-vierkante-meter-moestuin.’

Ik houd van etennog-geen-vierkantemeter-tuin

Ik houd van lekker eten en lekker is voor mij vers, steeds vaker ook gezond en nagenoeg altijd biologisch. Agnes is bezig met een cursus orthomoleculaire voeding en samen bedenken we wat we dan wel en niet moeten eten, hoe we onze voeding in balans kunnen brengen. Liefst met groente uit onze eigen tuin.

Rijke oogst

Oké, ik geef toe, we hebben eigenlijk geen tuin. We hebben een bak met aarde, maar het leuke is, er groeit pluksla in. Paprika’s en tijm. Rucola. Verder niets, al dat groen erachter is van het plantsoen 😉 Maar ik verbaas me over hoe rijk de oogst is. Sinds dat de tuin er staat (vijf weken ongeveer) hebben we al vele keren sla gegeten en tussendoor geoogst voor sla op een broodje gezond. Er zijn al een stuk of vier paprika’s afgekomen (oké die zaten er al aan toen we de plant kochten), en er zitten nog een stuk of zes vruchtbeginselen aan. Ik houd van oogsten …

Oogsten in alle opzichten

De tuin doet wonderen, niet alleen vanwege de rijke oogst in materiele zin, maar vooral ook omdat het allemaal zo lekker groen staat te groeien. Het wonder van de natuur van dichtbij meemaken. Dat is wat dit tuintje mij biedt. Ik word er helemaal blij van.

Ivonne

Geluk, of waardering voor de dalen?

Bestaat er een recept voor geluk?

Is geluk als je succesvol bent? Het gemaakt hebt? Als je een gezin hebt of gezondheid? Of laat geluk zich niet zo gemakkelijk vangen?

Dirk de Wachter en ‘De kunst van het ongelukkig zijn’

Mijn favoriete Belgische psychiater Dirk de Wachter spreekt zich duidelijk uit over geluk. Het voornaamste wat er ontbreekt, volgens hem, is realistische verwachtingen. Doordat we met elkaar op sociale media bijvoorbeeld alleen de hoogtepunten delen, denken we dat het leven bestaat uit hoogtepunten.

Geen toppen zonder dalen

Het lijkt vanzelfsprekend, zonder dalen zijn er ook geen toppen. Toch lijkt het dat we dat vergeten in de ‘jacht op een gelukkig leven’. Ze leefden nog lang en gelukkig? Het is een sprookje. Want waar moet je heen nadat je de top hebt bereikt? Juist, naar het dal.

Herwaardering voor het dal

Het is niet handig om de momenten van geluk, die de meesten van ons wel kennen, als maatstaf te nemen. Die piekprestatie, het prachtige moment, de extra-super-speciale belevenis, is zo speciaal juist omdat het niet je dagelijkse bestaan is.

In het dal leven we allemaal

In het dal leven we. Dagelijkse beslommeringen, gemopper, werken (ook aan de dingen die je niet leuk vindt). Elke dag vraagt dat je je aankleedt, de was doet, de afwas doet, je huis schoonhoudt, jezelf toonbaar houdt, etc. De routine is het echte leven. En dat echte leven is nou net wat we allemaal met elkaar gemeen hebben.

In het dal zijn we samen

Ze zeggen niet voor niets ‘It’s lonely at the top’, het is eenzaam aan de top. Niet ‘goh, wat zielig dat je een topper bent’, maar het heeft wél zijn eigen uitdagingen. Als ik moest kiezen, zou ik dan werkelijk aan de top willen staan? Is maatschappelijk succes écht de heilige graal?

Ik voel me prima in de middenmoot

Ik ben gemiddeld. Ik heb een leuke woning met een heel fijn uitzicht. Ik leef samen met een lieve vriendin en heb een goed lopend bedrijf. We houden genoeg geld over om af en toe leuke dingen te doen. Al met al best lekker allemaal.

Heb ik geen ambities?

Ik heb wel degelijk ambities, die zitten me soms wel in de weg. Ik zou bijvoorbeeld graag willen dat mijn bedrijf beter zou lopen, dat ik meer deelnemers had voor mijn trainingen. Dat Ivonne Meeuwsen als merk bekend zou zijn in Nederland en België. Dat zou betekenen dat ik meer impact kan hebben, meer verschil kan maken in de wereld. Maar het zou ook betekenen dat ik meer en vaker moet werken …

Word ik daar gelukkig van?

Steeds vaker stel ik mezelf de vraag of ik daar dan gelukkiger van word. Ik heb het goed. Ik maak verschil. Ik ben gelukkig als ik een e-mail krijg van iemand die mij vertelt dat ze mijn boek heeft gelezen en dat het voor haar van waarde is geweest. Dan gloeit er een warmte diep in mij en hoef ik geen bergen meer te beklimmen. Het is goed zo.

Ivonne Meeuwsen

HSP-ers: heldervoelend, helderziend en engelen ervaren

Paula Holtzer, expert op het gebied van HSP-ersGastblogger Paula Holtzer

Paula Holtzer is HSP-er en gespecialiseerd in hulpverlening aan HSP-ers. Zij werkt met de engelenenergieën, tarot, en technieken uit de Traditionele Chinese Geneeskunde zoals Tuina massage en Acupunctuur. Paula blogt op deze website over HSP-ers, engelen en hoe zij je kunnen helpen je leven in balans te houden. Haar praktijk heet dan ook: Evenwichtig leven.

Kwaliteiten van HSP-ers

Veel HSP-ers zijn heldervoelend. Zij maken er in hun werk veelvuldig gebruik van. In een verzorgende rol is het fijn dat je aanvoelt wat de ander nodig heeft. Als technicus weet je snel problemen op te lossen omdat je helderziend bent. In de avond kom je uitgeput thuis, plof je op de bank met een leeg gevoel, vol hoofd, nergens zin in, zelfs niet om te koken. Je vraagt je af of je tegen een burn-out aanloopt?

Ontspannen en ontladen

Voor HSP-ers is het belangrijk dat je leert aangeven wat je nodig hebt. Dat is niet egoïstisch, dat is assertief. Het is ook belangrijk dat je goed voor je zelf leert zorgen. Als je vermoeid thuiskomt en je hebt veel mensen gezien en je hoofd is vol, zorg dan dat je de tijd neemt om te ontspannen. Dit kan bijvoorbeeld door te wandelen in de natuur. Of douchen in de avond, dat helpt om te ontladen.

Plan dingen die jou weer opladen

Veel mensen raken zo uit balans dat ze naast hun werk weinig gelegenheid hebben om zichzelf op te laden. Afgelopen week heb ik herhaaldelijk gezegd tegen mijn cliënten zorg ervoor dat je je vrije tijd inricht op een leuke manier. Je werk of je studie gaat dan vanzelf.

Mensen realiseren zich niet dat ze HSP-er zijn

Als ik doorvraag bij mijn cliënten, geven ze vaak aan dat ze ‘toch wel’ kenmerken van hoogsensitiviteit hebben. Zo vertelde een vrouw; Ik zie allemaal antennes op mijn kop staan. Op mijn werk of als voorzitter zie ik alles. Ik denk dat het mijn taak is om overal op te reageren. Maar nu ik weet dat ik hoogsensitief ben, kan ik beter mijn grenzen stellen en heb ik er minder last van. Ik heb daardoor meer energie en plezier in mijn werk. Als je weet wat de kenmerken zijn, kun je er ook mee leren omgaan.

Hoogsensitieve mensen realiseren dat er meer is tussen hemel en aarde

Voor hoogsensitieve mensen is het meestal evident dat er meer is tussen hemel en aarde. Als je je dat realiseert kun je daar ook gebruik van maken. De hemel bestaat uit de zon en de sterren, het melkwegstelsel en andere universa die we niet kennen. Engelen zijn de boodschappers van het universum. Engelen kunnen alleen ingrijpen als je ze aanroept oftewel als je ze vraagt om hulp.

De beschermengel van prinses Christina

Prinses Christina was misschien wel de meest bekende HSP-er van Nederland. Afgelopen week las ik dat prinses Christina haar beschermengel heeft die ze altijd om raad vroeg. De volgende dag zag ik in het programma van Dr Phil de acteur Gary Busey . Hij vertelde dat hij na een ernstig ongeluk zijn engelen had ontmoet. Hij beleefde de engelen als lichtbollen en zij omringden hem met licht en liefde. Ze vertelden hem dat hij op de goede weg was.

Hulp vragen is ook verantwoordelijkheid nemen

Wat de engelen zeiden: “Als mens heb je je eigen verantwoordelijkheid te nemen en daarom is het tijd dat je hulp gaat zoeken op spiritueel niveau.” Ze vroegen of hij met hen mee wilde gaan of terug wilde naar zijn lichaam om zijn bestemming te vervolgen. Deze ervaring heeft hem zo geraakt dat hij zijn eigen autobiografie heeft geschreven.

Workshop of cursus over engelen

Ben je HSP-er en wil je meer weten over hoogsensitiviteit, leren omgaan met hoogsensitiviteit en wil je graag in verbinding komen met je engel, dan kun je je aanmelden voor de workshop hoogegevoeligheid , cursus in contact met je engel. of de engelendag 

Individuele hulp

Veel HSP-ers hebben last van lichamelijke klachten zoals slecht slapen, vermoeidheid, hoofdpijn of migraine, spierspanning, pijn in nek schouders, onderrug en maag- en darmklachten zoals prikkelbare darm syndroom. Door middel van Tuina massage en acupunctuur heb ik hier al veel mensen van afgeholpen.

Had ík maar een tuin …

De buurman en zijn tuin

Op vrijdagmorgen om tien uur horen we een hoop kabaal buiten. Het klinkt alsof de tuinman met het groen bezig is. Maar ik heb het mis. Het is een buurman die in zijn tuin bezig is. Nou ja tuin. Er staat een bolvormig boompje met grote bladeren met daaromheen een haagje van zo’n dertig centimeter hoog.

De boom snoeien

Een tuintje waarin je met een uurtje wel de boom en het haagje met de hand gesnoeid en het afval opgeveegd kunt hebben. Maar zo niet de buurman. Hij begint met z’n elektrische heggenschaar minutieus het boompje te snoeien. Een takje hier weg, een takje daar, nog een takje hier. Wel een half uur lang is hij aan het snoeien.

En de haag

Dan is het haagje aan de beurt. Daarvoor gebruikt hij nogmaals de elektrische heggenschaar. Ook het haagje wordt op de centimeter nauwkeurig gesnoeid en daar is hij zeker ook een half uur mee bezig. Ik heb niet echt op de klok gekeken hoor, dus het kan zomaar langer zijn geweest.

Eindelijk klaar met de tuin?

De herrie verstomd en even denk ik dat het klaar is, maar nee hoor. Wat er dan komt is niet de bezem, maar een elektrische tuinstofzuiger. Ja echt, je leest het goed. Ik wist niet eens dat zo’n ding bestond en dacht eerst dat het een bladblazer was. Wat ik op zich ook al hilarisch vind voor een tuin van 2,5 bij 2,5.

Maar dat is nog niet alles

Deze stofzuiger voor de tuin maakt een verschrikkelijke herrie, net als de heggenschaar en de buurman is nu zeker een half uur aan het stofzuigen. Ah, hij is klaar en leegt de stofzuigerzak in de groene container, maar kiept daarna de stofzuiger, naast de container, om en het restant afval valt op de grond. De stofzuiger brengt hij weg.

Veger en blik?

Ik zeg nog tegen m’n lief: ‘Ik geloof dat ie toch een veger en blik heeft hoor, want hij ruimt de tuinstofzuiger al op’. Maar dan komt hij terug met een heuse bladblazer, waarmee hij z’n mini tuintje nog eens grondig schoon blaast.

Tuinieren?

Al met al is hij zo’n twee uur lekker buiten in zijn tuintje aan het spelen geweest met al z’n elektrische speeltjes. Uhm, ik bedoel aan het tuinieren geweest. Dat hij hiermee nogal wat geluidsoverlast en luchtvervuiling veroorzaakt, heeft hij, helaas voor de HSP-ers in de buurt, waarschijnlijk niet door. Na het doen van zijn, eigenhandig, geklaarde klus loopt hij naar binnen.

Ik snap het niet

Iedereen mag natuurlijk zelf weten wat en hoe hij/zij iets doet, maar ik snap hier helemaal niets van. Misschien komt dat doordat ik geen man ben?

PS

Ik heb me laten inspireren! Dit is ons tuintje. Nu nog een tuinstofzuiger ;-).

De lieve ‘stiefmoeder?’

Kinderen

Mijn lief Ivonne heeft, mede door haar verleden waarin ze seksueel misbruikt is, zelf nooit kinderen gekregen. Ikzelf heb twee volwassen dochters. Vanaf het begin van onze relatie heeft Ivonne zich altijd op de achtergrond opgesteld. Een open en afwachtende houding, zoals ze zo mooi kan aannemen. Met haar altijd aanwezige ‘het mag er zijn’ instelling.

‘Stiefmoeder?’

Gaandeweg de tijd zijn mijn meiden steeds dichterbij haar gekomen en hebben haar, ieder op haar eigen tempo, volledig in hun hart gesloten. Ze zijn haar gaan waarderen om wie ze is en ze is dan wel niet hun moeder, maar wel, zoals één van mijn meiden zei, een ‘stiefmoeder?’.

En gelukkig leven wij een sprookje met een lieve stiefmoeder :-).

Kleinkind

Ik heb ook een prachtige kleindochter. Acht jaar is ze. Eentje die de kat uit de boom kijkt. Eén die je naar jou toe laat komen, wanneer zij dat wil, wanneer dat voor haar goed voelt. Het heeft dan ook even geduurd voordat ze Ivonne een kus gaf bij het weggaan en nog even voordat ze heel voorzichtig haar eerste knuffel aan Ivonne gaf.

En nu? 

Wat een heerlijk open kind is het toch. Knuffels komt ze halen en dat zegt ze dan ook. En het is zo leuk te zien hoe ze Ivonne steeds opzoekt. Helpen met een vuurtje stoken, helpen met koffie zetten. Pratend over van alles en nog wat.

Logeren

Ze logeerde laatst een paar daagjes bij ons. Het was lekker weer, dus zijn we de ene dag even naar het zwembad, op de camping waar ons hutje staat, geweest en de andere dag naar een strandje aan de plas bij ons achter.

Zwemmen

Ik ben geen zwemmer en bang als ik niet weet waar ik wel of geen bodem kan voelen, dus ik blijf liever op de kant. Maar Ivonne vindt zwemmen heerlijk en is er dan ook samen met onze kleindochter ingesprongen.

Spelen

Ze hebben heerlijk gespeeld met een hoepel en een mini frisbee, in het zwembad. En in de plas zijn ze wel een half uur samen bezig geweest om een grote drijvende trampoline naar de kant te trekken. Wat een samenwerking en doorzettingsvermogen  was dat.

Oma

Ik heb toegekeken en genoten van hun spel en de liefdevolle blik van oma Ivonne naar haar lieve kleindochter.