Antibiotica of probiotica?

Ongeveer achttien jaar geleden ga ik naar een internist, want ik heb last van mijn darmen. Uit het onderzoek blijkt dat ik onder andere  een ernstige darmparasiet heb. Dé manier om hiervan af te komen is, volgens de specialist, een combinatie van twee zeer zware antibiotica-kuren tegelijk.

Antibiotica uit het buitenland

Eén van de twee antibiotica-kuren is echter niet in Nederland toegestaan en moet uit het buitenland komen. Om deze kuur mee te krijgen heb ik een handtekening van de specialist nodig.

Darmflora weg

Ik ben ook dan al niet voor medicatie als eerste redmiddel, en van deze kuren krijg ik helemaal de kriebels. Misschien gaat hier de parasiet mee weg, maar de rest van m’n darmflora ook! En dat wil ik niet, want dat maakt me alleen maar vatbaarder voor andere ziektekiemen.

Probiotica

Op zoek naar een andere manier kom ik bij een therapeut in Den Haag uit die, met behulp van elektroden, mijn hele systeem doormeet. Zijn advies is om gedurende een aantal maanden probiotica en vitamine B12 te slikken. Dat wil ik wel uitproberen en ik ga ermee aan de slag.

Ontlasting-onderzoek

Ik had van de internist een setje meegekregen om, na de kuur, mijn ontlasting in op te sturen, zodat het nagekeken kon worden in het laboratorium. Na een half jaar stuur ik dat op en ik krijg het bericht dat de ontlasting schoon is. Vrij van parasiet!

Blij met mijn keuze

Wauw, dit moet ik even verwerken. Wat ben ik blij dat ik niet voor de antibiotica ben gegaan, maar een alternatieve weg heb gekozen en daarmee m’n gezondheid daadwerkelijk heb verbeterd!

Feedback

Ik bel met de assistente van de specialist en vertel van mijn ‘genezing’ zonder de voorgeschreven antibiotica, in de hoop dat de specialist hier geïnteresseerd in is.
Dat lijkt ijdele hoop te zijn. Ik heb nooit meer iets van hem gehoord.

Hoe ik van mijn artrose afkwam

Artrose

Een paar jaar terug had ik veel last van mijn gewrichten en dan vooral in mijn vingers. Stijve vingers in de ochtend en met enige regelmaat opvlammende ontstekingen. Naarmate je ouder wordt, heeft je lichaam steeds meer moeite met de afvoer van zure afvalstoffen. En deze zuurresten blijven achter in het kraakbeen. Artrose is daar het gevolg van.

Te zuur?

Het is een kwaal waar mijn mamsje in toenemende mate ook last van had en ik wilde kijken of ik het tij kon keren. Dus wat doe je als je lichaam te zuur is? Juist, ontzuren! Maar hoe?

Ontzuren

Ontzuren kan op verschillende manieren. Er zijn tal van pilletjes en druppels in omloop die je kunt innemen, maar daar voeding een grote veroorzaker van verzuring is, is dat voor mij de meest logische plek om mee te beginnen.

Artrose de baas

Ik ben nog meer gaan letten op wat ik at en ik ben begonnen met het drinken van verdund citroensap. Eerst op de nuchtere maag en langzaamaan ook vaker op de dag. Later ben ik hier nog gember en kurkuma door gaan doen. Het is een proces dat tijd nodig heeft en de verdikkingen zitten er nog wel, maar ik kan nu zeggen dat ik geen last meer heb van de artrose.

Citroensap als ont-zuurder?

Iets dat zuur smaakt is niet per definitie ook verzurend. Het gaat erom wat de voeding na verbranding in het lichaam achterlaat. Citroensap is zuur, maar levert een sterke base op in het lichaam.

De 80-20 regel

Wil je weten wat de verschillende voedingsmiddelen in je lichaam doen? Dan is hier een lijst van voedingsmiddelen met de uiteindelijke werking in het lichaam. Met deze lijst bij de hand en de wetenschap dat het het beste is om 80% basische tegen 20% zure voedingsmiddelen tot je te nemen, kun je een heel eind komen in de richting van een gezond zuur-base evenwicht.

De artrose knobbel ook weg?

Ik ben benieuwd of ik met de kennis die ik op ga doen uit de cursus ‘Orthomoleculaire voeding’ de knobbels ook weg ga krijgen.

 

 

Van Tai Chi naar Orthomoleculaire voeding

Sinds we in Giesbeek wonen, speel ik met de gedachte om ergens Tai Chi lessen te gaan volgen. Ik ga op onderzoek uit en vind diverse mogelijkheden hier in de buurt, maar helaas zijn de lessen of ‘s ochtends vroeg of ‘s avonds en dat zijn net de momenten waarop ik niet wil.

Andere zoekformule

Ik breid mijn zoekgebied uit en mijn zoektocht gaat verder naar ‘wat voor cursus dan ook’. Helaas zit er hier in de buurt niets tussen dat me leuk lijkt, dus zet ik het idee even aan de kant.

Sessie van Mariël

Mariël Groenen komt langs en zoals afgesproken gaat zij een sessie met mij doen. Waar ik namelijk tegenaan loop is dat, zodra ik samen met iemand in huis ben, ik eigenlijk niets voor mezelf doe. Ja, ik werk wat op mijn laptop, doe een spelletje, maak wat schoon, maar daar blijft het bij. Creatief bezig zijn of erop uitgaan in mijn eentje doe ik niet en ik wil weten wat mij hierin tegenhoudt.

Wat houdt mij tegen?

Binnen een half uur zijn we erachter. Het zat vast aan een vorig leven en had te maken met afhankelijkheid. In dat vorige leven moest ik vooral geen eigen initiatieven ontplooien en me sterk aanpassen aan de ander. De koorden die me in dit leven in die situatie houden mogen doorgeknipt worden. Aartsengel Michaël biedt hulp.

Verder zoeken

Ik ga verder zoeken naar een cursus en bedenk dat het ook best een schriftelijke cursus mag zijn. Waarom ben ik niet eerder op dit idee gekomen? Zou dit te maken hebben met de sessie, of komt het gewoon doordat ik op zoek was naar iets met beweging? Ik weet het niet, maar ook dit is een beweging, toch? Al snel kom ik bij Civas de cursus ‘Terug naar je natuur’ tegen en dat lijkt me wel wat. De natuur en de Keltische traditie als middel om bij jezelf te komen. Bij het lezen van de proefles wordt mijn enthousiasme toch wat minder en ik ga verder zoeken.

Orthomoleculaire voeding

Ik scroll wat door de cursussen heen en blijf hangen bij ‘Orthomoleculaire voeding’. Ivonne en ik eten alleen biologisch en vrijwel zonder vlees, maar ik wil wel meer weten over welke voeding ondersteunend kan zijn voor onze gezondheid. Ik heb al ondervonden dat citroensap mijn heeft afgeholpen van de artrose in mijn vingers.

De cursus ‘Orthomoleculaire voeding’ besteld

Ik heb de cursus besteld en ga komende week beginnen. Ik heb heel benieuwd en heb er zin in. Wie weet kom ik er wel achter wat er nodig is om van m’n ochtend hoofdpijn af te komen.

Orgaandonatie

Al vanaf mijn achttiende loop ik met een kaartje voor orgaandonatie in mijn portemonnee. Toen was ik er helemaal voor, maar in de loop van de jaren is dat omgedraaid. Het kaartje heb ik nog steeds in mijn portemonnee, echter nu staat erop dat ik geen donor ben. Ze mogen niets van mij gebruiken.

Is hersendood gelijk aan dood?

Wanneer je hersendood wordt verklaard, wil dat zeggen dat je hersenen niet meer functioneren. Het lichaam echter functioneert nog wel, al dan niet door toedoen van medische apparatuur. Dit is anders wanneer je dood bent. Dan functioneren zowel de hersenen als de organen in het lichaam niet meer en dan is orgaandonatie ook niet meer mogelijk.

Stervensproces

Op het moment dat iemand hersendood is, is de stervensfase nog niet voorbij. Alleen de hersenen zijn namelijk dood. Dit is de fase waarin de organen verwijdert worden. Haal je dan de organen uit het lichaam, dan wordt het stervensproces op onnatuurlijke wijze verstoord. En stel dat de hersendode nog bewustzijn heeft op het moment dat de organen worden verwijderd?

Bewustzijn

Eindeloos bewustzijn, Pim van Lommel

Veelal wordt beweerd dat een hersendode geen bewustzijn heeft. Of deze bewering juist is, is de vraag. Er zijn gevallen van hersendood verklaarde mensen, die hieruit zijn gekomen en getuigen van het feit dat zij de artsen hebben horen spreken over orgaandonatie en dat ze wel degelijk de pijn hebben gevoeld van, maar niet konden reageren op, de testen met het toedienen van pijnprikkels.

Cardioloog dr. Pim van Lommel:
Als arts had ik altijd geleerd dat iemand die bewusteloos is, geen bewustzijn kan ervaren. Wat uit onze wetenschappelijke studie naar voren kwam is dat het bewustzijn heel helder kan zijn als de hersenen niet meer functioneren.’

Spiritueel perspectief

Wat maakt ons tot wie we zijn? Wat is het dat ervoor zorgt dat ontvangers van gedoneerde organen bijvoorbeeld ineens andere dingen lekker vinden of behoefte hebben aan andere uitdagingen dan voor de donatie? Kennelijk gaat er met het gedoneerde orgaan íets van de donor mee naar de ontvanger. Wat is dat? Hoe kan dat? En als je dit uit de donor haalt, heeft dat gevolgen voor de donor? Wat als het orgaan dus dóórleeft en de donor sterft? Heeft dit invloed op het stervensproces, of op dat wat er misschien na de dood is?

De nieuwe donorwet Actieve Donor Registratie

Vanaf 1 juli 2020 is de nieuwe donorwet actief. Deze wet houdt in dat iedere Nederlander vanaf 18 jaar automatisch wordt geregistreerd als donor, tenzij je zelf aangeeft dit niet te willen. Dit is mijn s inziens de omgekeerde wereld. Mijn lichaam behoort mij toe (Grondwet 11) en als ik iets wil doneren dan geef ik dat wel aan.

Voorlichting

De voorlichting is naar mijn idee eenzijdig. Dat wil zeggen: alleen gericht op het voordeel voor de ontvanger. Er wordt geen duidelijke informatie gegeven over de staat waarin de donor verkeert ten tijde van het verwijderen van de organen, namelijk dat deze nog niet overleden is. Erger nog: er wordt gesproken over het verwijderen van organen na de dood, zoals onderstaande tekst van de website van de transplantatiestichting aangeeft, terwijl dat technisch niet mogelijk is.

‘Op basis van criteria en contra-indicaties kan een arts bij overlijden beoordelen of iemand na de dood daadwerkelijk donor kan zijn.’

Eigen keuze

Het is ieders eigen keuze, maar zolang er nog zoveel vragen onbeantwoord zijn en er mensen zijn die na een hersendoodverklaring weer bijkomen, vind ik orgaandonatie/transplantatie ethisch niet verantwoord.

Vaccinatie gezond?

Ik ben een bofkont van voor de vaccinatie-cocktails

Gelukkig heb ik nog gewoon de mazelen mogen hebben. En de bof! Ik voel me dan ook een bofkont, dat ik van voor de vaccinatie-cocktails ben. Ik ben namelijk haast nooit ziek. Heb geen allergieën of andere ziektes die tegenwoordig in groten getale voorkomen.

Onderbuikgevoelens ten aanzien van vaccinatie

Steeds meer mensen hebben hun bedenkingen bij de vaccinatie van hun kroost. Voor veel moeders zijn het onderbuikgevoelens. Als moeder voel je vaak dat iets niet of juist wel goed is voor je kind. Echter we worden door alle media zo bang gemaakt, dat we ons gevoel niet meer durven, of zelfs kunnen, voelen.

Nog geen internet

Ik heb mijn dochters laten inenten. Wist ik veel. Er was nog geen internet, dus hoe kom je er dan achter dat vaccinatie misschien wel eens niet zo gezond en veilig is als men beweert? Tegen de tijd dat de vaccinatie tegen baarmoederhalskanker kwam, was ik een stuk wijzer en die heb ik dus ook niet laten geven.

Zoveel bewijzen tegen vaccinatie

Er zijn inmiddels al zoveel bewijzen die pleiten tegen inenting, dat ik er niet meer omheen kan en wil gaan. Dat ik vind dat we ons moeten verzetten tegen het verplicht vaccineren, tegen de onwaarheden en halve waarheden die ons verteld worden. Ik verzet me tegen het ons ziek laten maken, al vanaf dag één dat we op deze wereld zijn, door ons immuunsysteem kapot te laten maken.

Een goedwerkend immuunsysteem

Wist je dat het immuunsysteem van een baby nog niet ontwikkeld is? Dat een baby in eerste instantie wordt beschermd door het drinken van moedermelk en dat het daarna gesterkt wordt door bijvoorbeeld het spelen in de modder, het in de mond stoppen van dingen die wij volwassenen vies vinden en het krijgen van kinderziektes?

Ja, ook door de mazelen

Na de mazelen, na de bof, na de waterpokken, etc. wordt het immuunsysteem sterker en sterker. Wist je dat na iedere kinderziekte, ook na de mazelen, een kind een groeispurt doormaakt die nodig is voor de gezonde ontwikkeling van het kind, zowel op fysiek en mentaal, als op emotioneel niveau?

Gezond verstand

Ik houd mijn hart vast voor al die kids die nu volgespoten worden. Ik houd mijn hart vast voor alle gezondheidsproblemen die deze en volgende generaties gaan krijgen. Fysiek, emotioneel en mentaal. Ik hoop dat steeds meer mensen durven vertrouwen op hun gevoel en daarbij vanuit hun gezond verstand een beslissing durven nemen.

gezond verstand

‘De Waarheid over Vaccinatie’

Een drie uur durend programma over vaccinatie. Het is wat lang en er is veel informatie, maar als je er doorheen zapt, kom je al erg veel te weten.