Met orthomoleculair eten van hm :-( naar jippie

Eten is voor mij m’n hele leven een lastig iets geweest. Zolang ik me kan herinneren, heb ik vrijwel ieder avondmaal met lange tanden gegeten en op mijn brood at ik als kind alleen maar hagelslag, ‘s ochtends en ‘s middags.

De schoolarts

Ik herinner het me nog goed. Mijn moeder is mee naar school, want ik moet naar de schoolarts. Daar sta ik dan, in mijn ondergoed te bibberen, want ik heb geen grammetje vet en dus snel koud. Ik wordt gewogen en gemeten en moet op mijn hand blazen, terwijl de arts m’n onderbroek wat open trekt en naar mijn buik kijkt.

Bruine boterhammen eten

Het advies is dat ik meer moet eten en bruine boterhammen (brrr) in plaats van witte, want ik ben veel te mager. Ik kan het me niet meer herinneren, maar ik vermoed dat ik vanaf toen bruin brood at. Meer eten is echter nooit gelukt.

Biefstuk

Er is maar weinig dat ik lekker vind en al vind ik iets lekker dan kan ik er maar weinig van eten, want ik voel me er al gauw niet lekker door. Omdat ik aan moet sterken, krijg ik wel eens een biefstukje, terwijl de anderen dat niet krijgen. Biefstuk vind ik lekker, er is alleen één probleem: ik krijg het niet weggekauwd. Hoe klein m’n vader de stukjes ook snijdt. Ik mag ze uitkauwen en uitspugen, zodat ik toch nog wat binnenkrijg.

Ik ben mager

Vanaf mijn jeugd ben ik dus al mager. Ik kan eten wat ik wil, maar er komt geen grammetje bij. Vooral ook omdat ik doorgaans niet wil eten, al gauw genoeg heb van allerlei smaken. Ik eet altijd, braaf mijn drie maaltijden per dag, maar het gaat niet van harte.

‘Fijn als je alles kunt eten’

Veel mensen zullen denken: oh wat heerlijk als je alles kunt eten en niet aankomt. Nou, dat wil ik bij deze even de wereld uit helpen. Dat is namelijk helemaal niet fijn:

  • Ik heb het altijd koud.
  • Ik heb niet veel energie.
  • Eten maakt vaak dat ik me niet lekker voel.
  • Ik ben mager en schaam me daarvoor.
  • Ik word door de juf spillebeen genoemd.

En nu?

Sinds Ivonne en ik bezig zijn met de orthomoleculaire voedingswijze (en nadat ik, in een sessie, een stuk uit een vorig leven heb losgelaten) is er iets veranderd in mij. We eten echt heel andere dingen dan voorheen en ondanks dat het allemaal nieuwe smaken zijn, vind ik bijna alles lekker, kan ik zelfs meer dan vroeger eten en geniet ik van het eten.

Kokkerellen

En nog gekker: ik vind het zelfs leuk om in de keuken bezig te zijn met onze nieuwe maaltijden. Kokkerellen met mijn lief. We hebben er een nieuwe hobby bij. Een hele gezonde!

 

Positief eten: Soep met bloemkool en kombu

Bloemkool? Nee …

Jarenlang hebben wij geen bloemkool gegeten. Als ik in de winkel naar een bloemkool reikte was het altijd ‘nee, niet voor mij’. Maar er is iets veranderd. Mogelijk door de healing van Mariël dat er iets veranderd is, maar zeker ook doordat we onze hele stijl van eten aan het omgooien zijn, onder invloed van de cursus orthomoleculaire voeding die Agnes doet.

Bloemkoolsoep met kombu

soep van bloemkool met kombuWe zijn vorige week naar een goede natuurvoedingswinkel geweest om alle bijzondere ingrediënten en vervangende voedingsmiddelen waar de cursus orthomoleculaire voeding bol van staat in te kopen. Kennelijk weten andere mensen allang wat lekker en gezond is, want alle ongewone ingrediënten zijn gewoon te koop. Dat was vroeger wel anders …

Vroeger at ik macrobiotisch

Er is een periode geweest, rond mijn achttiende, dat ik at volgens de macrobiotische voedingsleer. Dat was in de jaren tachtig en je moest goed zoeken, voordat je de ingrediënten bij elkaar had. Ik herinner me een winkeltje in Den Haag dat ‘Bruine rijst met liefde’ heette. Het rook er altijd heel bijzonder en je kon rijst en bonen in zelf meegebrachte zakken scheppen. Een verpakkingsvrije winkel, nog van voordat de zee vol plastic lag! Maar zelfs daar hadden ze niet alles.

Variatie vanwege de micronutriënten

Nu ligt de nadruk op micronutriënten. Het is wat kort door de bocht om het zo te zeggen, maar de basis is: ‘Eet gevarieerd en veel groenten’. De meeste mensen variëren al wel, vooral met hun groenten. Maar variatie zit in veel meer dingen. Wie wist er dat er verschillende micronutriënten zitten in verschillende oliën bijvoorbeeld? Om een beginnetje te maken kochten we olijfolie, kokosolie en lijnzaadolie.

Op naar het recept van bloemkoolsoep!

Bijna elk soeprecept, en zo ook deze, begint met ‘fruit een uitje’. Dat uitje fruiten wij in de kokosolie. Dat is dus belangrijk, vanwege de micronutriënten. Wat ook van belang is: het is gewoon lekker. Wij hebben de ontgeurde kokosolie genomen, want, nou ja, we houden niet zo van de geur van kokos.

Een liter water

Kook een liter water (ik start dat meestal in de waterkoker, lekker snel en efficiënt), en doe daar anderhalf stuk Kombu in. Kombu is een type zeewier en, je raad het al, de ene zeewier heeft andere micronutriënten dan de andere, dus zorg ook hierbij dat je varieert. Maar Kombu combineert lekker met bloemkool. Kijk af en toe in de pan, want wat je er als klein stukje Kombu ingooit ontvouwt zich prachtig tot een blad zo groot als een lasagnavel. Leuk om te zien!

We fruiten een uitje

En terwijl dat lekker staat te borrelen hebben we tijd om de bloemkool in grote stukken te snijden. Die doen we bij de Kombu in de pan. Een stuk of drie aardappels in stukken erbij, dat is bedoeld als bindmiddel. Deksel erop en lekker gaar laten worden (gaat straks een staafmixer doorheen). Als het uitje glazig begint te worden knijpen we er een teentje knoflook bij.

Dan de specerijen

Een eetlepel kerrie is voor deze hoeveelheid soep wel voldoende, maar als je erg van kerrie houdt kun je er meer bij doen. Kerrie moet je eigenlijk altijd fruiten, dan geeft het zijn smaak het beste af. Extra voor 50-plus dames (want het werkt goed op de hormonen) een theelepel curcuma. Naar smaak nog wat chilipoeder of cayennepeper erbij en altijd als je curcuma gebruikt een klein beetje peper. De stofjes uit de curcuma worden dan beter opgenomen.

Kombu eruit

Haal de vellen Kombu uit de pan en snijd ze in kleine stukjes. Die kun je toevoegen na het pureren van de soep of als garnering als je de soep serveert. Het mengsel van specerijen en uien doe je bij de bloemkool en als dit gaar genoeg is, pureer je de soep met de staafmixer. Maak de soep op smaak af met een scheutje tamari.

Serveren

Het oog wil ook wat, dus de kleine groene stukjes Kombu doen we er weer bij. Ze hebben hun smaak al afgegeven, dus er zit weinig smaak aan, maar het oogt wel leuk. Voor het mooie heb ik een heel dun stukje paprika op de soep gelegd.

En Agnes? Ze vindt het lekker!

Update:

We hebben de soep een tweede keer gemaakt, zonder aardappels. (Aardappels zijn nachtschade en het advies is om dat niet te vaak te eten). Je kunt de soep binden met wat psylium (dat is gemalen vlaszaadvezel) of gewoon dun laten. De psylium is goed voor je darmen.

Lees ook eens mijn tips over ‘koken voor de diepvries’.

Ivonne

Voedsel voor een maag van schokbeton

Voedsel

De basis van ons bestaan, belangrijker nog dan onderdak, is het voedsel dat we eten. In mijn leven is voeding altijd een onderwerp. Als klein meisje krijg ik lekkers als troost, als ik gevallen ben en mijn knie heb opengehaald. Dat is het voorland voor een leven waarin ik voedsel als troost heb gebruikt.

Troost en verzet

In mijn tienerjaren zet ik voedsel actief in om mezelf te troosten. Ik word in die tijd seksueel misbruikt en heb het zwaar. Voedsel is er voor me, altijd, als een goede vriend. Als daad van verzet begin ik te eten om dik te worden. Dan zal ik minder aantrekkelijk zijn, is mijn theorie.

Een maag van schokbeton

Mijn maag kan veel hebben. Jarenlang stop ik voedsel in mijn lijf dat niet bepaald bevorderlijk is voor mijn gezondheid, maar mijn maag protesteert zelden. Ik ben gezegend met een goed functionerend lijf, maar ik heb er weinig verbinding mee. Als ik pijn heb, zet ik mijn gevoel gewoon uit.

Ik vind (bijna) alles lekker

Goed eten word in mijn familie hoog gewaardeerd, en goed staat gelijk aan véél. Het is niet verwonderlijk dat de meeste familieleden kampen met chronisch overgewicht. Maar ik vind de meeste dingen ook zo lekker!

De verandering

De laatste jaren ben ik mijn eetpatroon aan het aanpassen. Een deel daarvan heeft te maken met Agnes, omdat zij weinig dingen echt lekker vindt en een aantal dingen niet goed kan verdragen. Ook ben ik gaan minderen, gewoon, kleinere porties nemen.

De verandering is geleidelijk

Ik ben nog steeds veel dikker dan goed voor me is. Ik voel het als we gaan wandelen of fietsen. Mijn conditie kan beter, maar wordt dat ook zo langzaamaan. Ik val niet af, maar ik groei ook niet meer. Dat is al winst, want ik heb wél het gevoel dat ik ‘gewoon’ kan eten, alles wat ik wil. Alleen is wat ik eten wil aan het veranderen.

Vlees valt af

Eén van de eerste grote veranderingen is vlees. Ik houd van vlees, de smaak en textuur ervan. Maar na het zien van een aantal documentaires besloot ik: ik stem niet meer met mijn euro’s voor de vleesindustrie. Helemaal ‘cold turkey’ ga ik niet, af en toe eet ik nog biologisch vlees.

Ook geen kaas meer?!?

Hoe meer informatie ik krijg over voeding, hoe moeilijker het wordt om de stapjes in de verandering door te zetten. Enerzijds ben ik, met mijn hoofd, inmiddels overtuigd dat Vegan voedsel, of in elk geval voornamelijk vegan voedsel de enige gezonde en logische weg is. Maar mijn hoofd lijkt mijn dieet niet te bepalen. Voedsel is troost.

Voedsel is troost?

De koppeling van voedsel aan troost mag losser worden. Tenslotte is koffie niet echt een bakkie troost, maar gewoon een warm drankje waar koffieboeren in Guatemala de locale Mayabevolking voor uitpersen. En troost zijn twee warme armen om je heen, of een luisterend oor dat je bevestigt en met je meeleeft.

Voedsel omdenken

Ik ben nog geen Veganist. Ik zit midden in een proces van loslaten. Van het ontkoppelen van wat ik als kind leerde. Melk is níet goed voor elk, wat de melkunie ook beweert. Koffie is geen troost. Dik worden is geen middel tegen ongewenste seksuele aandacht. Een maaltijd zonder dierlijke producten is niet een maaltijd waar iets aan ontbreekt, maar een maaltijd rijk aan voedingsstoffen.

Ivonne

Antibiotica of probiotica?

Ongeveer achttien jaar geleden ga ik naar een internist, want ik heb last van mijn darmen. Uit het onderzoek blijkt dat ik onder andere  een ernstige darmparasiet heb. Dé manier om hiervan af te komen is, volgens de specialist, een combinatie van twee zeer zware antibiotica-kuren tegelijk.

Antibiotica uit het buitenland

Eén van de twee antibiotica-kuren is echter niet in Nederland toegestaan en moet uit het buitenland komen. Om deze kuur mee te krijgen heb ik een handtekening van de specialist nodig.

Darmflora weg

Ik ben ook dan al niet voor medicatie als eerste redmiddel, en van deze kuren krijg ik helemaal de kriebels. Misschien gaat hier de parasiet mee weg, maar de rest van m’n darmflora ook! En dat wil ik niet, want dat maakt me alleen maar vatbaarder voor andere ziektekiemen.

Probiotica

Op zoek naar een andere manier kom ik bij een therapeut in Den Haag uit die, met behulp van elektroden, mijn hele systeem doormeet. Zijn advies is om gedurende een aantal maanden probiotica en vitamine B12 te slikken. Dat wil ik wel uitproberen en ik ga ermee aan de slag.

Ontlasting-onderzoek

Ik had van de internist een setje meegekregen om, na de kuur, mijn ontlasting in op te sturen, zodat het nagekeken kon worden in het laboratorium. Na een half jaar stuur ik dat op en ik krijg het bericht dat de ontlasting schoon is. Vrij van parasiet!

Blij met mijn keuze

Wauw, dit moet ik even verwerken. Wat ben ik blij dat ik niet voor de antibiotica ben gegaan, maar een alternatieve weg heb gekozen en daarmee m’n gezondheid daadwerkelijk heb verbeterd!

Feedback

Ik bel met de assistente van de specialist en vertel van mijn ‘genezing’ zonder de voorgeschreven antibiotica, in de hoop dat de specialist hier geïnteresseerd in is.
Dat lijkt ijdele hoop te zijn. Ik heb nooit meer iets van hem gehoord.

Hoe ik van mijn artrose afkwam

Artrose

Een paar jaar terug had ik veel last van mijn gewrichten en dan vooral in mijn vingers. Stijve vingers in de ochtend en met enige regelmaat opvlammende ontstekingen. Naarmate je ouder wordt, heeft je lichaam steeds meer moeite met de afvoer van zure afvalstoffen. En deze zuurresten blijven achter in het kraakbeen. Artrose is daar het gevolg van.

Te zuur?

Het is een kwaal waar mijn mamsje in toenemende mate ook last van had en ik wilde kijken of ik het tij kon keren. Dus wat doe je als je lichaam te zuur is? Juist, ontzuren! Maar hoe?

Ontzuren

Ontzuren kan op verschillende manieren. Er zijn tal van pilletjes en druppels in omloop die je kunt innemen, maar daar voeding een grote veroorzaker van verzuring is, is dat voor mij de meest logische plek om mee te beginnen.

Artrose de baas

Ik ben nog meer gaan letten op wat ik at en ik ben begonnen met het drinken van verdund citroensap. Eerst op de nuchtere maag en langzaamaan ook vaker op de dag. Later ben ik hier nog gember en kurkuma door gaan doen. Het is een proces dat tijd nodig heeft en de verdikkingen zitten er nog wel, maar ik kan nu zeggen dat ik geen last meer heb van de artrose.

Citroensap als ont-zuurder?

Iets dat zuur smaakt is niet per definitie ook verzurend. Het gaat erom wat de voeding na verbranding in het lichaam achterlaat. Citroensap is zuur, maar levert een sterke base op in het lichaam.

De 80-20 regel

Wil je weten wat de verschillende voedingsmiddelen in je lichaam doen? Dan is hier een lijst van voedingsmiddelen met de uiteindelijke werking in het lichaam. Met deze lijst bij de hand en de wetenschap dat het het beste is om 80% basische tegen 20% zure voedingsmiddelen tot je te nemen, kun je een heel eind komen in de richting van een gezond zuur-base evenwicht.

De artrose knobbel ook weg?

Ik ben benieuwd of ik met de kennis die ik op ga doen uit de cursus ‘Orthomoleculaire voeding’ de knobbels ook weg ga krijgen.

 

 

Van Tai Chi naar Orthomoleculaire voeding

Sinds we in Giesbeek wonen, speel ik met de gedachte om ergens Tai Chi lessen te gaan volgen. Ik ga op onderzoek uit en vind diverse mogelijkheden hier in de buurt, maar helaas zijn de lessen of ‘s ochtends vroeg of ‘s avonds en dat zijn net de momenten waarop ik niet wil.

Andere zoekformule

Ik breid mijn zoekgebied uit en mijn zoektocht gaat verder naar ‘wat voor cursus dan ook’. Helaas zit er hier in de buurt niets tussen dat me leuk lijkt, dus zet ik het idee even aan de kant.

Sessie van Mariël

Mariël Groenen komt langs en zoals afgesproken gaat zij een sessie met mij doen. Waar ik namelijk tegenaan loop is dat, zodra ik samen met iemand in huis ben, ik eigenlijk niets voor mezelf doe. Ja, ik werk wat op mijn laptop, doe een spelletje, maak wat schoon, maar daar blijft het bij. Creatief bezig zijn of erop uitgaan in mijn eentje doe ik niet en ik wil weten wat mij hierin tegenhoudt.

Wat houdt mij tegen?

Binnen een half uur zijn we erachter. Het zat vast aan een vorig leven en had te maken met afhankelijkheid. In dat vorige leven moest ik vooral geen eigen initiatieven ontplooien en me sterk aanpassen aan de ander. De koorden die me in dit leven in die situatie houden mogen doorgeknipt worden. Aartsengel Michaël biedt hulp.

Verder zoeken

Ik ga verder zoeken naar een cursus en bedenk dat het ook best een schriftelijke cursus mag zijn. Waarom ben ik niet eerder op dit idee gekomen? Zou dit te maken hebben met de sessie, of komt het gewoon doordat ik op zoek was naar iets met beweging? Ik weet het niet, maar ook dit is een beweging, toch? Al snel kom ik bij Civas de cursus ‘Terug naar je natuur’ tegen en dat lijkt me wel wat. De natuur en de Keltische traditie als middel om bij jezelf te komen. Bij het lezen van de proefles wordt mijn enthousiasme toch wat minder en ik ga verder zoeken.

Orthomoleculaire voeding

Ik scroll wat door de cursussen heen en blijf hangen bij ‘Orthomoleculaire voeding’. Ivonne en ik eten alleen biologisch en vrijwel zonder vlees, maar ik wil wel meer weten over welke voeding ondersteunend kan zijn voor onze gezondheid. Ik heb al ondervonden dat citroensap mijn heeft afgeholpen van de artrose in mijn vingers.

De cursus ‘Orthomoleculaire voeding’ besteld

Ik heb de cursus besteld en ga komende week beginnen. Ik heb heel benieuwd en heb er zin in. Wie weet kom ik er wel achter wat er nodig is om van m’n ochtend hoofdpijn af te komen.

Orgaandonatie

Al vanaf mijn achttiende loop ik met een kaartje voor orgaandonatie in mijn portemonnee. Toen was ik er helemaal voor, maar in de loop van de jaren is dat omgedraaid. Het kaartje heb ik nog steeds in mijn portemonnee, echter nu staat erop dat ik geen donor ben. Ze mogen niets van mij gebruiken.

Is hersendood gelijk aan dood?

Wanneer je hersendood wordt verklaard, wil dat zeggen dat je hersenen niet meer functioneren. Het lichaam echter functioneert nog wel, al dan niet door toedoen van medische apparatuur. Dit is anders wanneer je dood bent. Dan functioneren zowel de hersenen als de organen in het lichaam niet meer en dan is orgaandonatie ook niet meer mogelijk.

Stervensproces

Op het moment dat iemand hersendood is, is de stervensfase nog niet voorbij. Alleen de hersenen zijn namelijk dood. Dit is de fase waarin de organen verwijdert worden. Haal je dan de organen uit het lichaam, dan wordt het stervensproces op onnatuurlijke wijze verstoord. En stel dat de hersendode nog bewustzijn heeft op het moment dat de organen worden verwijderd?

Bewustzijn

Eindeloos bewustzijn, Pim van Lommel

Veelal wordt beweerd dat een hersendode geen bewustzijn heeft. Of deze bewering juist is, is de vraag. Er zijn gevallen van hersendood verklaarde mensen, die hieruit zijn gekomen en getuigen van het feit dat zij de artsen hebben horen spreken over orgaandonatie en dat ze wel degelijk de pijn hebben gevoeld van, maar niet konden reageren op, de testen met het toedienen van pijnprikkels.

Cardioloog dr. Pim van Lommel:
Als arts had ik altijd geleerd dat iemand die bewusteloos is, geen bewustzijn kan ervaren. Wat uit onze wetenschappelijke studie naar voren kwam is dat het bewustzijn heel helder kan zijn als de hersenen niet meer functioneren.’

Spiritueel perspectief

Wat maakt ons tot wie we zijn? Wat is het dat ervoor zorgt dat ontvangers van gedoneerde organen bijvoorbeeld ineens andere dingen lekker vinden of behoefte hebben aan andere uitdagingen dan voor de donatie? Kennelijk gaat er met het gedoneerde orgaan íets van de donor mee naar de ontvanger. Wat is dat? Hoe kan dat? En als je dit uit de donor haalt, heeft dat gevolgen voor de donor? Wat als het orgaan dus dóórleeft en de donor sterft? Heeft dit invloed op het stervensproces, of op dat wat er misschien na de dood is?

De nieuwe donorwet Actieve Donor Registratie

Vanaf 1 juli 2020 is de nieuwe donorwet actief. Deze wet houdt in dat iedere Nederlander vanaf 18 jaar automatisch wordt geregistreerd als donor, tenzij je zelf aangeeft dit niet te willen. Dit is mijn s inziens de omgekeerde wereld. Mijn lichaam behoort mij toe (Grondwet 11) en als ik iets wil doneren dan geef ik dat wel aan.

Voorlichting

De voorlichting is naar mijn idee eenzijdig. Dat wil zeggen: alleen gericht op het voordeel voor de ontvanger. Er wordt geen duidelijke informatie gegeven over de staat waarin de donor verkeert ten tijde van het verwijderen van de organen, namelijk dat deze nog niet overleden is. Erger nog: er wordt gesproken over het verwijderen van organen na de dood, zoals onderstaande tekst van de website van de transplantatiestichting aangeeft, terwijl dat technisch niet mogelijk is.

‘Op basis van criteria en contra-indicaties kan een arts bij overlijden beoordelen of iemand na de dood daadwerkelijk donor kan zijn.’

Eigen keuze

Het is ieders eigen keuze, maar zolang er nog zoveel vragen onbeantwoord zijn en er mensen zijn die na een hersendoodverklaring weer bijkomen, vind ik orgaandonatie/transplantatie ethisch niet verantwoord.

Vaccinatie gezond?

Ik ben een bofkont van voor de vaccinatie-cocktails

Gelukkig heb ik nog gewoon de mazelen mogen hebben. En de bof! Ik voel me dan ook een bofkont, dat ik van voor de vaccinatie-cocktails ben. Ik ben namelijk haast nooit ziek. Heb geen allergieën of andere ziektes die tegenwoordig in groten getale voorkomen.

Onderbuikgevoelens ten aanzien van vaccinatie

Steeds meer mensen hebben hun bedenkingen bij de vaccinatie van hun kroost. Voor veel moeders zijn het onderbuikgevoelens. Als moeder voel je vaak dat iets niet of juist wel goed is voor je kind. Echter we worden door alle media zo bang gemaakt, dat we ons gevoel niet meer durven, of zelfs kunnen, voelen.

Nog geen internet

Ik heb mijn dochters laten inenten. Wist ik veel. Er was nog geen internet, dus hoe kom je er dan achter dat vaccinatie misschien wel eens niet zo gezond en veilig is als men beweert? Tegen de tijd dat de vaccinatie tegen baarmoederhalskanker kwam, was ik een stuk wijzer en die heb ik dus ook niet laten geven.

Zoveel bewijzen tegen vaccinatie

Er zijn inmiddels al zoveel bewijzen die pleiten tegen inenting, dat ik er niet meer omheen kan en wil gaan. Dat ik vind dat we ons moeten verzetten tegen het verplicht vaccineren, tegen de onwaarheden en halve waarheden die ons verteld worden. Ik verzet me tegen het ons ziek laten maken, al vanaf dag één dat we op deze wereld zijn, door ons immuunsysteem kapot te laten maken.

Een goedwerkend immuunsysteem

Wist je dat het immuunsysteem van een baby nog niet ontwikkeld is? Dat een baby in eerste instantie wordt beschermd door het drinken van moedermelk en dat het daarna gesterkt wordt door bijvoorbeeld het spelen in de modder, het in de mond stoppen van dingen die wij volwassenen vies vinden en het krijgen van kinderziektes?

Ja, ook door de mazelen

Na de mazelen, na de bof, na de waterpokken, etc. wordt het immuunsysteem sterker en sterker. Wist je dat na iedere kinderziekte, ook na de mazelen, een kind een groeispurt doormaakt die nodig is voor de gezonde ontwikkeling van het kind, zowel op fysiek en mentaal, als op emotioneel niveau?

Gezond verstand

Ik houd mijn hart vast voor al die kids die nu volgespoten worden. Ik houd mijn hart vast voor alle gezondheidsproblemen die deze en volgende generaties gaan krijgen. Fysiek, emotioneel en mentaal. Ik hoop dat steeds meer mensen durven vertrouwen op hun gevoel en daarbij vanuit hun gezond verstand een beslissing durven nemen.

gezond verstand

‘De Waarheid over Vaccinatie’

Een drie uur durend programma over vaccinatie. Het is wat lang en er is veel informatie, maar als je er doorheen zapt, kom je al erg veel te weten.