Als de wereld hard binnenkomt

Voor de HSP-er komt alles harder binnen

Ivonne voor blog over klagersAls niet HSP-er zijnde heb ik moeten wennen aan hoe Agnes reageert op de wereld. Waar ik nogal eens mijn schouders ophaal, is zij in alle staten. En als ik dan mijn schouders ophaal, dan gaat ze mij haarfijn uitleggen wat er allemaal mis is. Wat er zo onrechtvaardig of vervelend is. Klagers kunnen dat heel goed.

Ze heeft gelijk

Doorgaans heeft Agnes gelijk. Als ze het heeft over misleidende informatie over matte of glanzende ansichtkaarten, of de ogenschijnlijk vriendelijke, maar eigenlijk geldbeluste service in een restaurant. Of waar ze het heeft over hoe uitgevers omgaan met hun verkoopcijfers: ze voelt haarscherp aan waar de schoen wringt.

Ik maak me niet zo druk

Ik voel al die dingen ook wel en heel eerlijk, ik word ook niet blij van onduidelijke informatie, dingen die niet (helemaal) goed gaan. Maar mijn schouders zitten wat losser. Ik haal ze op en ga over tot de orde van de dag. Ik kom niet meer bij het restaurant, vertrouw de informatie op een website niet meer en wordt ergens anders klant. ‘Chalk it up to experience’ zeggen de Amerikanen. Leergeld betaald … Klagers zijn anders.

Agnes gaat het aan

Agnes ervaart alles scherper doordat ze HSP-er is. Ze bijt zich dan ook vast. Eerst gaat ze klagen bij degene die het in haar ogen niet goed heeft gedaan. Als deze de fout kan erkennen, dan is de rust hersteld, zeker als er ook nog sorry gezegd wordt. Maar sorry zeggen is er in veel branches niet bij.

De tweede fase: ben ik nou gek?

‘Ben ik nou gek?’ vraagt ze mij. Ze legt het hele verhaal uit. Soms, heel soms, heeft ze geen gelijk. Dan heeft ze zelf niet goed gelezen bijvoorbeeld. Dat kan ze dan meteen erkennen en dan gaat de spanning ook gelijk weg. Maar meestal heeft ze gewoon gelijk. Zijn dingen onduidelijk beschreven en is er niet geleverd wat er verwacht mocht worden.

De derde fase: De klacht indienen

Ze doet een tweede en/of derde poging om in contact met ‘de tegenpartij’ duidelijk te maken waar het om gaat. Ze legt het uit, nog eens en nog eens. Blijft erkenning uit? Dan is dat uiterst onbevredigend en komt ze er dagenlang steeds weer op terug.

Bloggen helpt haar loslaten

Soms zeg ik ‘Hier zou je over kunnen bloggen’ maar meestal doet ze het uit zichzelf. Zodra ze merkt dat ze ergens in blijft hangen, schrijft ze haar ongenoegen op. Het helpt haar om het verhaal los te laten. Wanneer ze geen erkenning krijgt van de ‘tegenpartij’, dan vertelt ze online over haar ervaringen.

Gehoord worden

Haar verhalen raken mensen. Er wordt soms gereageerd, via Facebook of de mail. Mensen herkennen het. De klacht is gehoord, weliswaar niet door degene die er iets aan had kunnen doen, maar die heeft zijn kans gehad. Hoor en wederhoor is toegepast.

Het signaal van klagers

Mijn idee is dat het erg dom is van bedrijven om klachten niet naar tevredenheid af te handelen. Ten eerste al vanwege het risico dat je (online) reputatie naar de haaien gaat, maar dat is niet het belangrijkste. Klachten wijzen je op fouten en onzuiverheden in je communicatie of je product.

De meeste mensen klagen niet

De meeste mensen klagen niet, ook niet als ze niet tevreden zijn. Ze komen gewoon niet terug. De klagers moet je koesteren, zij geven je belangrijke informatie. Informatie waar je in een duur marktonderzoek niet achterkomt: hoe je bedrijf daadwerkelijk overkomt op de klant.

De HSP-er is de kanarie in de kolenmijn

In lang vervlogen tijden namen mijnwerkers een kanarie mee in de kolenmijn. Als er geurloze giftige dampen ontstonden, viel zo’n vogeltje van zijn stokje. Dat was voor de mijnwerkers een teken om zo snel mogelijk de mijn te verlaten. Bedrijven zouden er goed aan doen HSP-ers in te huren om hun product (informatie) te toetsen. (maar geef ze wel een rustige werkplek ;-))

Klagen? Klagers moet je koesteren

Wat bedoel ik met klagen?

Inspiratiekaarten van Eckhart Tolle

Inspiratiekaarten van Eckhart Tolle

Met klagen bedoel ik niet zeuren over het weer, of over de lange rij bij de supermarkt, of over lichamelijke kwalen. Of over de slechte kwaliteit van iets en er niets aan doen. Met klagen bedoel ik het aankaarten van onrechtvaardigheden, van misstanden, van dingen die dus niet of niet volledig kloppen. Je uitspreken. Een klacht indienen dus.

Ben ik een zeur?

Ergens over klagen, een mailtje naar de ‘veroorzaker’ van de klacht; ik vond mezelf maar een zeur. Altijd negatief. Maar ik heb geleerd dat mijn gevoeligheid voor dingen die niet goed zijn/gaan, dingen die niet kloppen of onrechtvaardig zijn, een kracht is.

Van klachten kun je leren

Van klachten kun je leren waar het bij jouw bedrijf nog aan schort, wat er niet goed gaat of is. En daar kun je dan wat aan doen. Daar wordt je product en je dienst beter van.

De meeste mensen klagen niet

Een klacht indienen over een product dat je via internet hebt gekocht, kost tijd en moeite. Veel mensen zullen dit dan ook niet doen. Ze nemen het voor lief en ze besluiten om in het vervolg ergens anders hun aankoop te doen.

Gemiste kans

Door als klant je klacht niet te communiceren, is dit voor jou een gemiste kans om een volgende keer misschien wel een goed product te kunnen kopen bij dit bedrijf. Maar ook: door als bedrijf de klacht niet serieus te nemen, laat je als bedrijf de kans om je product/dienst te verbeteren aan je voorbij gaan. En dat is zonde toch?

Iedereen is gebaat bij een goed product

Of je nu klant of verkoper bent, iedereen heeft baat bij een goed product en goede communicatie. Dus laten we elkaar helpen en respectvol, doch duidelijk de klacht uiten en misschien zelfs met elkaar kijken naar een oplossing.

Misleidende informatie over ansichtkaarten

Maar weer eens een kritische blog, nu over misleidende informatie

Ik wil wat foto’s op kaarten laten drukken en kom bij Drukland terecht. Ik doorloop het proces van uitkiezen en lees de uitleg bij de verschillende papiersoorten. Ik wil stevige ansichtkaarten en lees bij ‘ansichtkaartenkarton’ het volgende:

‘300 grams ansichtkaartenkarton is een zware papiersoort met een glanzende voorkant en een matte achterkant. De voorkant heeft een coating en de achterkant niet. Hierdoor is de achterkant goed beschrijfbaar met zowel pen als potlood.’

Ansichtkaarten van Agnes van der Graaf, nat paardebleompluisIk wil graag een glanzende ansichtkaart, dus ik kies voor deze optie. Ik rond m’n bestelling af en betaal. Nu afwachten. Net als bij het bestellen van mijn boekje Harige Haiku’s, vind ik dat ook nu weer spannend.

De ansichtkaarten zijn er

Ik maak de doos open en wat zie ik? Ansichtkaarten zonder glans! Hoe kan dat nou, ik heb toch papier met glans gekozen? Ik kijk nog maar eens op de website van Drukland en lees daar toch echt dat het, door mij gekozen, papier een glanzende voorkant heeft.

Ik klim in de pen

Daar gaan we weer. Dan nog maar eens een mailtje sturen. Ik krijg een reactie over het papiergewicht en dat daar afwijkingen in zitten, omdat het een natuurproduct is. Uh, wat heeft dit met glans te maken? Dus nog maar een mailtje en nu krijg ik een antwoord over de glans. Dat het materiaal inderdaad een glanzende laag aan de voorzijde heeft, maar dat omdat de kaartjes volledig bedrukt zijn de glanzende laag niet zichtbaar is. Die zit onder de bedrukking.

Ben ik nu gek?

Ik snap hier dus niks van. Als papier glanzend is, maar na volledige bedrukking niet meer, dan moet je dat er toch bijzetten? Ik ben geen drukker, dus hoe zou ik dat als klant moeten weten?

Misleidende informatie

Ik vind dit dus misleidende informatie, want door weglating, krijg je geen volledige informatie. En dat is toch wat je je klant wilt geven Drukland? Het minste dat je tegen je klant kunt zeggen is: ‘Dank u wel dat u ons hierop wijst, we gaan deze onduidelijkheid op de website aanpassen.’ En misschien zelfs zoiets als: ‘Als dank en als goedmakertje krijgt U bij uw volgende bestelling van ons 25% korting.’

(Geen) Kermis voor de HSP-er

Geen kermis voor de HSP-er

Als er één plek is waar ik het liefst gillend wegloop, dan is het wel de kermis. Ik raak er helemaal gestrest. Harde muziek, harde geluiden van de attracties, knipperende en flitsende lichten, massa’s mensen met allemaal hun eigen emoties. Ik word erdoor overspoeld. Het is voor mij als HSP-er teveel.

Ik houd niet van de kermis

Het zijn niet alleen al die prikkels die maken dat ik er niet naartoe ga. Ik vind er gewoon niets aan. Vroeger als kind vond ik touwtje trekken en een zuurstok of kaneelstok wel oké, maar daar had ik het dan wel mee gehad. Al die andere dingen durfde ik toen niet in en nog steeds niet. Dus dat het zoveel prikkels oplevert, is voor mij niet zo erg, want ik ga er toch niet naartoe.

Wel kermis voor de HSP-er

berichtje uit de Zevenaarse Post

Maar wat nu als jeer nu wel van houdt, maar niet tegen al de prikkels kunt? Dan kun je sinds kort toch terecht. Deze kop ‘Uurtje rustig kermis vieren’ zag ik in de Zevenaar Post. Hé, dat is interessant, hoe doen ze dat? Lees het artikeltje hiernaast maar even.

Hier word ik blij van

Wat een goed initiatief en wat fijn is dit. Niet alleen voor de HSP-er die wel van de kermis houdt, maar voor zoveel meer mensen die, om wat voor reden dan ook de drukte niet kunnen velen. Bijvoorbeeld mensen met autisme of een gehoorapparaatje. En wat dacht je van kleine kinderen waarvan je het gehoor niet wilt blootstellen aan teveel decibellen.

Benieuwd naar jouw ervaring

Ik ben heel benieuwd naar jou ervaring. Kan jij tegen al die toeters en bellen? Botsautootjes, snel ronddraaiende attracties, de geuren, de geluiden?  Zou een kermis zonder al die geluiden voor jou werken? Gaan de veranderingen ver genoeg voor jou als HSP-er? Wat zou er nog meer moeten of mogen gebeuren, voordat jij naar de kermis komt? En is een uurtje wel genoeg dan?

Hoe dan ook een goed initiatief die rustige kermis. Nu de bibliotheek nog :-).

Edelstenen in drinkwater

Drinkwater

Mijn lief en ik hebben een tijdje in een yurt (Mongoolse nomadentent) geleefd. Daar we geen vaste plek hadden, zijn we nogal eens verhuisd. En wat iedere verhuizing met zich meebracht, was ander drinkwater. Wat een verschil kan daarin zitten. Duidelijk zichtbaar is het als het water erg veel kalk (kalkaanslag in waterkoker) of ijzer (oranje bezinksel) bevat. En het verschil in smaak is enorm.

De Gouden Driehoek, edelstenen in drinkwater

Ik bedenk dat ik wel eens wil onderzoeken of er een merkbaar verschil is in smaak, als ik edelstenen in het drinkwater leg. Ik kies voor rozenkwart, bergkristal en amethist. Deze combinatie wordt, naar ik later ontdek, ook wel de ‘Gouden Driehoek’ genoemd.

edelstenen in drinkwater

De test

Na zo’n anderhalf uur zet ik Ivonne twee glaasjes met water voor. Eén zo uit de kraan en één uit de kan met water en edelstenen. Ivonne weet niet welke waaruit is, maar ze kan het direct proeven. Hetzelfde doet Ivonne voor mij en ook ik proef het verschil direct. De allergrootste verschillen die wij ervaren, zijn het gevoel van zachtheid van het water in je mond en de neutrale nasmaak.

Waarom edelstenen in drinkwater leggen?

Water weet het antwoord. Een boek van Masaru Emoto.Water is een goede drager van informatie. Dit weten we al vanuit de Homeopatie, de Bachbloesemtherapie en de onderzoeken van Masaru Emoto. Wat we ook weten, is dat edelstenen al eeuwen worden gebruikt om hun geneeskrachtige werking.
Dus als je een edelsteen in water legt, neemt het water de energie van de edelsteen op. Je kunt hierover veel op internet vinden.

Conclusie

Ik ben ervan overtuigd dat het drinken van dit water een heilzame werking heeft, echter is dit gebaseerd op mijn gevoel, ik kan niets bewijzen. Ik houd het erop dat het drinken van dit water mij een goed gevoel geeft, ik het lekkerder vind dan gewoon leidingwater; en ik hoef mijn waterkoker niet meer te onkalken!

Zelf proeven?

edelstenen in drinkwater

Wil jij het ook eens proberen? Koop dan hier, voor € 7,95 incl verzendkosten, een setje edelstenen. Afhankelijk van de grootte van de steentjes (1 à 2 cm) zitten er 3 tot 5 steentjes in een setje.

Voordat ik ze naar je opstuur heb ik ze gereinigd en met Reiki opgeladen, zodat jij ze direct kunt gebruiken.

Waar komt de hoofdpijn vandaan?

Wakker worden met hoofdpijn

Iedere ochtend wakker worden met hoofdpijn. Ik was er een tijd vanaf, maar het is weer terug. Hoe kan dat nou? We zijn gezond, we wonen heerlijk in ons nieuwe huisje, we doen leuke dingen. Het gaat ons goed, dus wat veroorzaakt dan die hoofdpijn? Die overigens altijd weggaat als mijn lief even flink in schouder- en rugspieren knijpt.

Waar komt de hoofdpijn vandaan?

In gedachten lopen we ons voedingspatroon door, maar dat loopt op niets tastbaars uit. Misschien m’n hoofdkussen? Nee, want ik had al hoofdpijn voordat ik van kussen verwisselde. Teveel op de laptop misschien? Nee, ook niet. Hmmm, het gaat goed met mij en met ons, dus daar zit het niet.

Schrikken van de deurbel

Ik ben alleen thuis en de deurbel gaat. Ik schrik, want direct denk ik aan het incassobureau dat de loodgieter op me af zou sturen als ik zijn, overigens onterechte, factuur niet zou betalen. Ik voel direct een grote angst en heb even nodig om bij te komen, nadat blijkt dat het iemand anders is.

Wat is hier aan de hand

Ik weet dat ik in mijn gelijk sta en ik heb niet het idee dat ik me er druk om maak. Tegelijkertijd schrik ik wel van de deurbel. Ik sta in mijn recht en kom op voor mezelf. Waarom schrik ik dan zo, waar ben ik zo bang voor? Het heeft niet zozeer met nu te maken. Het is iets ouds. Alleen, waar komt het vandaan? Wanneer kwam ik voor mezelf op en heeft dat niet goed uitgepakt?

Spelen in de poppenhoek

Ik ben 4 of 5 jaar en kom de kleuterklas binnen. M’n vertrouwde juf is er niet, zij is ziek en we hebben een vervangster. Het is tijd om een activiteit te gaan doen en ik word naar de poppenhoek gestuurd, maar dat wil ik niet. Ik durf helemaal niet met poppen te spelen. Vasthouden en kleertjes aantrekken durf ik wel, maar alleen als ik alleen ben. Zo jong als ik ben, schaam ik me, ben ik bang dat mensen het gek vinden als ik met poppen speel/praat/net doe alsof.

Opkomen voor mezelf

Van m’n eigen juf mag ik altijd aan tafel een puzzel maken of kleuren. Dat vind ik fijn, dat durf ik wel. Ik weet niet waar ik de moed vandaan haal, maar zo bang en verlegen ik ook ben, ik ga niet naar de poppenhoek. De juf wordt boos en zet me, met m’n gezicht naar de muur, voor de klas. Ik schaam me. Ik ben stout geweest.

Komt het hier vandaan?

Is dit dan de oorzaak van mijn hoofdpijn? Is het incassobureau de trigger naar dit moment op de kleuterschool? Ik voel dat ik in de buurt kom, maar het zit nog dieper. Ik was namelijk al bang, voor dit incident met de poppenhoek. Ik kan me niet heugen dat ik niet bang was. Maar wat daar de oorzaak van is, daar ben ik nog niet achter.

Ik kom op voor mezelf en word afgestraft. Ik ben BANG!

 

 

Zo kan het dus ook!

Wauw, wat een verademing na de loodgieter-perikelen, zo kan het dus ook!

Ons nieuwe huisje

In ons nieuwe huisje in Giesbeek ziet alles er nog goed uit. Het tegelwerk, het sanitair, de keuken, de muren; er is niets op aan te merken. Slechts één kamertje moeten we schilderen. We kunnen er dan ook zo in.

Veel herrie

In de keuken zit zo’n ouderwets roestvrijstalen, ribbeltjes aanrechtblad. Een degelijk, niet stuk te krijgen aanrechtblad. Nu is het hier in huis heel erg stil, maar als je de afwas gaat doen klinkt het alsof je aan het verbouwen bent. Zo’n herrie maakt ieder contact van de vaat met het blad. Zelfs als je iets in de laatjes legt, klinkt het hard.

En een hoop gewiebel

En dat niet alleen. Als Ivonne de groenten voor ons avondmaal aan het snijden is, staan de olijfoliefles en het zoutvaatje te wiebelen en trillen op het aanrecht. Wat wil nu het geval: de spanning lijkt wel uit het blad te zijn en bij alles wat je erop doet veert het aanrecht diep door.

Service

Ik neem contact op met Plavei, de woningbouwvereniging, om te vragen of er iemand kan komen kijken. Direct wordt er gezegd dat we een nieuw blad krijgen en dat de aannemer Reem Kok de timmerman langs zal laten komen om op te meten. We mogen zelf een blad uitzoeken. Zo gezegd, zo gedaan en een aantal weken later komt de timmerman het blad plaatsen.

Vroeg uit de veren

We moeten vroeg op, want de timmerman staan om kwart voor acht voor de deur. Hij begint vrolijk aan zijn klus en is binnen drie kwartier klaar. Dan komt de loodgieter voor de kraan en de afvoer en ook hij is met zo’n drie kwartier klaar.

ons nieuwe aanrechtblad

Zo kan het dus ook

Om half tien zitten we met z’n tweeën aan de koffie, want de klus is al klaar. En vanmorgen werden we gebeld door de aannemer met de vraag of alles naar wens was gegaan. Wauw, zo kan het dus ook.

Dank je wel Plavei en klusjesmannen voor deze super service.

 

 

Code rood in je leven

Tornado, code rood?

Eergisteren raasde een heuse tornado over Rheden. Vanuit ons dorpje, Giesbeek, kun je de bomen van Rheden zien. Tussen ons en Rheden ligt een grote recreatieplas en de IJssel, maar als je wilt ben je met twee pontjes zo in Rheden en op de Posbank. Ondanks de tornado en ‘code rood’ heerste in Giesbeek vooral de rust.

Door JasonWeingart - Eigen werk, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=64479205

Door JasonWeingart – Eigen werk

Code rood, een belangrijk signaal

Ken je dat in jou leven? Dat alle signalen op rood staan? Dat je basis, waar je leeft, niet in orde is? Dat de alarmbellen in je leven afgaan? Dat is een signaal om tot radicale actie over te gaan.

Code rood in ons leven

Twee maanden terug begaf onze auto het. Een week lang zaten we in Arnhem, voor ons gevoel, vast. Daarvoor brachten we veel tijd door in onze stacaravan in Kring van Dorth, waar het meeste geluid van de vogeltjes en het knapperend houtvuur komt. Nu, plotseling zaten we een week in ons gehorige flatje. Een week was genoeg om horendol te worden.

Op zoek naar rust

Onze flat in Arnhem staat aan een hele drukke weg, waar ook ‘s nachts veel verkeer langs rijdt. Het is een aanvoerroute van het Ziekenhuis Rijnstate, wat ook niet bevorderlijk is en het flatje heeft enkel glas, geen enkele bescherming tegen het geluid. Agnes heeft als HSP-er veel last van omgevingsgeluid, maar hier had ik als non-HSP-er ook last van. We besloten te verhuizen.

Als Agnes zich vastbijt …

Als Agnes zich vastbijt, gaat het heel snel. Binnen een maand nadat we het besluit om te verhuizen namen, wonen we al op onze nieuwe plek. Agnes is gewoon een meester in dingen voor elkaar krijgen, als ze eenmaal haar zinnen ergens op heeft gezet. En zij had haar zinnen gezet op een woning met rust, stilte en een groene omgeving.

Rust en stilte

Ken je dat, dat de stilte aanwezig is, tastbaar lijkt? Wij wonen aan de rand van een rustig dorp, vlak achter het dijkje. De stilte is hier hoorbaarder dan het geluid ooit was. Sttt … hoor je?

Groene omgeving

We wonen hier nu een maand of twee en zien de natuur groener worden. De Posbank, eerst nog zichtbaar vanuit onze woonkamer, wordt door groene bomen aan het zicht onttrokken. Dan maar even lopen, een korte wandeling brengt ons bij de plas, waar een bever zijn dammen bouwt.

Het effect is onvoorstelbaar

Hoeveel invloed een overmaat aan geluid heeft, merk je pas ten volle als je een poosje in de stilte verkeert. De rust die buiten heerst, sijpelt onze ziel binnen. Daardoor komt er ruimte voor nieuwe dingen, voor creatieve energie. En er komt ruimte om onze vermoeidheid te ervaren.

Na jaren van nomadisch leven, eindelijk thuis

Onze omzwervingen met de yurt, onze verhuizingen, zelfs mijn jaren in Amerika, waar ik ook weinig vastigheid had qua woonomgeving … Eindelijk zijn we thuis. Zo voelt het. Hier kunnen we uitrusten. Hier kunnen we oud worden.

Leven met een HSP-er als partner

Mijn naam is Ivonne Meeuwsen. Ik ben de partner van Agnes. Ja, dé Agnes van ‘GewoonAgnes‘. Van deze website dus. Als partner van een HSP-er die ook nog eens introvert is, heb ik best het één en ander te vertellen over HSP, introversie en wat je als partner zoal meemaakt.

Partner van een HSP-er

Als partner van iemand die hoog-sensitief is, heb je behoorlijk wat invoelend vermogen nodig. Je kunt beter niet als een soort olifant in de porceleinkast, botweg zeggen wat er voor je mond komt.

Je leert elkaar wel goed kennen

Als alle emoties er mogen zijn, leer je vrij snel wat de ander belangrijk vindt. Rechtvaardigheid, rust, stilte en schoonheid. Zomaar een paar van de waarden die bij ‘mijn’ HSP-er hoog in het vaandel staan.

Zij heeft er het meeste last van

Als HSP-er heeft zij er zelf het meeste last van. Als iets haar onrechtvaardig toeschijnt, gaat ze aan de slag. Ze laat het niet los, want het laat haar niet los. Pas als ze naar haar eigen tevredenheid heeft aangetoond dat iets onrechtvaardig is en op welke manier, kan ze weer slapen.

Geef je partner met HSP de ruimte

Als mijn partner ergens mee bezig is, kan ik haar beter niet storen. Ze kan zich aardig vastbijten in dingen en dan heel monomaan bezig zijn. Een bordje met ‘niet storen’ is niet nodig. De concentratie is op haar gezicht af te lezen. En dat ‘niet storen’ dat leer je snel genoeg …

Mooie aspecten van HSP

Naast de soms ingewikkelde dingen van HSP, zoals de prikkelbaarheid als dingen niet rechtvaardig zijn, of als er, nu ja, te veel prikkels zijn, heeft mijn HSP-er ook hele mooie kwaliteiten. Wij zijn nogal eens verhuisd en ik ben volstrekt waardeloos tijdens en vlak na een verhuizing. Ik kan de chaos niet overzien en val dan stil. Zij niet.

Eén ding oppakken …

Wat zij heel goed kan is schoonheid creëren. Dat uit zich (ook) in de inrichting van ons huis. Na een verhuizing pakt zij alles uit en zoekt voor alles de juiste plek. Langzaam, stapje voor stapje, doos voor doos, wordt het nieuwe huis ‘eigen’. Krijgt het de uitstraling van rust en ruimte waar ik het goed op doe.

Trots op ‘mijn’ HSP-er

We vullen elkaar mooi aan, ‘mijn’ HSP-er en ik. Als ik stil val, komt zij in actie. Als zij in een lichte paniek raakt, help ik haar dingen te ordenen zodat ze het weer overziet en niet overspoeld raakt. Samen bereiken we veel meer dan ieder van ons apart zou bereiken.

Artikelen schrijven voor Sophia Magazine

Ik ben blogger bij Sophia Magazine

Sinds kort ben ik blogger voor Sophia Magazine. Een gratis online magazine voor en door 40+ Powervrouwen. En ja, natuurlijk is het ook interessant voor 40+ Powermannen, als je maar lief bent ;-).

Sophia Magazine: voor en door powervrouwen!

Op Sophia Magazine vind je artikelen over onderwerpen die jou kunnen interesseren: werk, geld, liefde, relaties, gezondheid, spiritualiteit, boeken, reizen, wonen en uitgaan. Het zijn artikelen geschreven voor en door powervrouwen. Inspirerend, rakend en soms positief kritisch.

Positief kritisch

In die laatste categorie valt mijn blog van vorige week in het magazine over mijn ervaringen met Richard F. De loodgieter die niet van opgeven weet … de loodgieter die de klus wel even zou klaren. Hmmmm, niet dus! Dit is al de derde blog van mij die daar is gepubliceerd.

Er komt een loodgieter bij een vrouw

Wat doe je als 57 jarige vrouw als een loodgieter de afgesproken klus niet afmaakt en vervolgens wel betaald wil worden? Precies, zeggen dat je pas betaalt als hij de klus heeft afgemaakt.

Stoer, hè?

Klinkt stoer hè! Maar zo stoer voelde ik me niet hoor. Ik was doodsbenauwd, want: Kan ik dat wel maken? Heb ik dat recht? Maar ook: Wie zegt mij dat hij nog terug komt nadat ik heb betaald, want hij vond het in elk geval een rotklus. Hoe ga ik dat dan oplossen?

Daarover en over talloze andere onderwerpen schrijf ik bij Sophia Magazine. Ik ben niet een regelmatige schrijver, maar ik vind het wel erg leuk om te doen. Wil je weten hoe het verhaal met de loodgieter afloopt?

Lees hier: ‘Er komt een loodgieter bij een vrouw’. En abonneer je op Sophia Magazine en mijn blog, want dat verhaal krijgt nog een staartje …

Denk je: goh, dat vind ik ook wel leuk, schrijven voor een magazine! Kijk dan eens hier, en meld je aan als collega-blogger.